Zitten als een berg.

Kijk......de berg danst

Dat is wat licht doet met een berg.

( Ben Bos ).

Ca. een jaar geleden kreeg ik van een vriendin een cd waarop de Belgische psychiater Max Edel mindfulness-oefeningen aanreikt aan de hand van beelden. Sindsdien doe ik deze oefeningen met enige regelmaat.

Een ervan is : 

ZITTEN ALS EEN BERG.

Het gaat er niet zozeer om mijzelf voor te stellen dat ik een berg ben. Ik ben geen berg. Waar het om gaat is verbinding te maken met de meest wezenlijke eigenschappen ervan.

Een interessante ervaring.

Of het nu daar door komt weet ik niet, maar mijn interesse voor de berg als symbool is heel levend op dit moment. Ik gebruik het in meditaties, in schilderworkshops en in mijn verlangen een paar dagen te gaan skiën.

Tegelijkertijd kom ik films tegen waarin o.a. de Vesuvius en de Ventoux een belangrijke rol spelen. Of de 3 heuvels uit The Fantastic Mr. Fox.

En dan komt ook de inspiratie om te gaan schilderen. Niet het kant en klare ( en soms o zo mooie ) beeld van de "buitenberg". Daar heb ik immers mooie foto's van. 

Neen, het schilderen van de bergen die in mij leven: "de binnenbergen" zal ik maar zeggen. Als een avontuur, niet eerder gezien en nu wel.

Met acryl, kwast en paletmes. Laag over laag, als een berg. Aan de oppervlakte steeds veranderend. Binnen echter sterk en stabiel ( tenzij deze zich een vulkaan aandient ).

Soms ook beschouwend. Kijkend vanaf afstand naar de schoonheid en vitaliteit van het landschap verderop.

Of zomaar ineens een sterk contrast in kleur en sfeer. 

En dan geleidelijk aan wordt er iets binnen in de berg zichtbaar. Iets wat tijd vraagt om te beschouwen en ook de verbeelding de vrije loop te laten. Zonder oordeel.
 

En dan weer verder te gaan op weg naar een nieuwe, die er altijd weer is en tevoorschijn komt. Moeiteloos zo lijkt het. Wat nodig is is het besluit ze te schilderen, zomaar, meer niet.

Wordt vervolgd.

Doorgaande meditatie op donderdagavond.

Meditatie.

Even tijd voor jezelf. Stil worden en waarnemen van je verschillende kanten, je gewoonten, je patronen. Zonder oordeel. Met acceptatie.

Meditatie is daarin steunend en opbouwend. Kwaliteiten als vertrouwen, rust, mildheid, schoonheid gaan meer stromen.

Wij mediteren op donderdagavond van 20.00 tot 21.00 uur.

Te beginnen op donderdag 5 januari. De inloop is vanaf 19.45 uur. We beginnen om 20.00 uur. De eindtijd kan iets uitlopen.

De avond bestaat uit een uitgebreide ontspanningsoefening / mindfulness-training / een licht- of symbool-oefening en een visualisatie ( ik neem je mee op reis aan de hand van positieve beelden / symbolen / landschappen ).       

             Ook klankmeditaties behoren tot de mogelijkheden.

                            We zitten op stoelen. Soms doen we een oefening staand.             

Het doel is om gedurende deze meditatie enerzijds beter te leren ademen, te ontspannen, meer contact met je lichaam hebben. Anderzijds via de werking van positieve symbolen de kwaliteitskant van jezelf te ontdekken of uit te breiden. Dit alles brengt een bewustwordingsproces op gang. De ervaring leert dat wie hier aan deelneemt in het algemeen energieker, liefdevoller en met een gevoel van welbevinden naar huis gaat.

De ervaringen kunnen ( op vrijwillige basis ) met de anderen worden gedeeld. Er zal respectvol mee worden omgegaan.  Het is niet de bedoeling gericht met een eventuele problematiek te gaan werken ( geen therapie ). Benoemen kan wel, zodat er wel wat ruimte komt.

Zijn er beperkingen om mee te doen ? Zorgvuldigheid is een goede zaak. Mocht er sprake zijn van een duidelijke fysieke of psychische problematiek ( incl. medicatie ), overleg dan even met mij.

De eigen bijdrage is 5 euro per keer ( incl. koffie, thee, water ). De mobiele telefoons mogen even helemaal uit ( i.v.m. het aanwezig kunnen zijn in het hier en nu ).  Dit kan ervaren worden als een verademing.

De maximale groepsgrootte is 8 personen. 

Voor aanmelding en informatie:

hhvdveen@planet.nl

 010- 421 7571 of 06- 3050 2184 

Een uitgebreide toelichting over deze vormen van meditatie kun je vinden op: https://deverwonderingvanhetbeeld.blogspot.com

Welkom.

Tijmen in training.

Toen ik een uitnodiging kreeg om begin januari 2017 de Vierdaagse in 2 dagen te lopen werd ik meteen enthousiast. Dat had ik nog nooit gedaan.

 

En omdat ik niet elke dag 15 km loop vond ik het een wijs idee om hiervoor te gaan trainen.

En ja, dan train ik toch het liefste op en rond de Welberg, omdat de voorzieningen daar voor mij optimaal zijn. En omdat iedereen om mij heen steeds enthousiaster werd, besloten wij op pad te gaan.

Vandaag , dinsdag, scheen de zon alsof het voorjaar was en samen met broodjescoach Inge en kompascoach Henk gingen wij op stap over de Brabantse Wal.

De sfeer zat er al snel goed in, tussendoor deden we tikkertje en zie: geheel onverwachts kwam ik oma tegen in het bos. Wij waren heel verbaasd en blij verrast.

Soms liep ik een stuk vooruit en verdween bijna tussen de boomstammen, maar met een speciale lokroep kon ik mijn begeleidingsteam ( die wat moeite hadden met mijn tempo ) weer op het recht pad krijgen.

Na een tijdje beklommen we de hoogste berg hier in de buurt. daar hadden we een prachtig uitzicht over een grote zandvlakte. 

Coach Inge liep er onmiddellijk naar toe, heel gebruikelijk want zand zou ook zomaar strand kunnen betekenen.

Intussen gooiden coach Henk en ik losjes met wat boomstammen. De eerste keer won ik ( ja mijn spieren zijn in volle ontwikkeling ) en een keer eindigden we gelijk. 

Daarna kwamen we bij een spoorrails. We hoorden een trein van rechts komen, maar hij kwam van links.

 Dat vonden we zo'n leuk spel dat we het nog een keer speelden en toen was het andersom.

Coach Inge vond dat we nu wel lang genoeg stilgestaan hadden en na wat overleg maakten we nog wat extra kilometers via een omweg naar de auto. Onderweg nam ik nog een korte pauze om te ontdekken dat er ook bladeren onder het zand lagen en ook dat sommige takjes en blaadjes eetbaar zijn. Dat was lachen geblazen.

Vlakbij de auto ontmoetten we een mevrouw met drie schattige witte hondjes met een niet te onthouden naam. Coach Inge vergat onmiddellijk haar kilometerberekening zo lief vond zij ze. Die wilde zij ook wel op schoot na de verhuizing.

Ik dacht nog: dat zal wel druk worden op haar schoot met 5 kleinkinderen en 3 hondjes.

Tegen die tijd moeten we mogelijk van tevoren een plekje reserveren via Tickets On Line.

Thuisgekomen genoten wij van een voedzame maaltijd en daarna was het tijd voor een andere manier van voorbewegen. Opa Henk, die wel van een alternatieve brandstof houdt, had een zoutwater auto voor mij meegebracht.

Met veel geduld hebben we die in elkaar gezet en toen gebeurde wat niemand geloofde: met wat accuplaatjes en zout water reed het karretje razendsnel door de kamer.

Zo snel, dat hij bijna niet te pakken was. Onder de bank door, langs de tv, scheef hangend in de bocht rond de piano. Geweldig.

Daarna was het pauze en gingen we allemaal iets doen om ons te bezinnen. Opa Henk op de bank, oma in de tuin en ik boven op mijn kamer. Het werd stil in huis.

Om 17.00 uur was iedereen weer bij elkaar en werd het tijd om aan mijn dinosaurus- boek te werken.

Veel mooier dan dat ding van Albert Heijn. Dit werd echt handmade.
Freek zou trots op mij zijn.

En van een Dinosaurus naar een kleine rat was vandaag een kleine stap. We gingen kijken naar Ratatouille, een film die ging over een heel bijzondere rat in Parijs, die heel goed kon koken. Zo goed dat hij uiteindelijk een eigen restaurant kreeg : "La Ratatouille ". Hoe verzinnen ze het.

Tussendoor aten wij een een heerlijke mix van gebakken aardappeltjes, runderreepjes, broccolikabeljauw, salade en heerlijk vanille/chocoroomijs.

Dat lijkt veel, maar morgen zou ik weer gaan voor 15 kilometer.

" Neem een stevige hap, voor je gaat op stap", zal ik maar zeggen.

Het was weer eindeloos mooi en leuk geweest.

Seizoensafsluiting Rootskoor en kerstconcert.

Het is vrijdagavond 16 december als de meeste leden van het Rootskoor zich verzamelen in de serre van Djoj om daar gezamelijk te genieten van het aangeboden kerstdiner.

Het is er warm en gezellig.

Alles, aanwezigen, tafeldecoratie, eten en koorleden.......alles wijst op harmonie.

Jammer van de vulkanische schilderijen aan de muren, die zijn net een beetje te....
Geen Bertjes ( nu ook in de Djoj-krant ) zal ik maar zeggen.

Dan is een blik vanaf de andere kant beter, met een fraai verlichte Kerstboom, een meeëtende ametist en tal van weerspiegelingen.

Dichter op de tafel kom ik nog meer in de Kerstsfeer. 

Licht, verbinding, samen zijn en heerlijke toetjes.

Onze dirigent had even zijn plek aan tafel verlaten en zo kon ik ook even met bijna alle zintuigen genieten van het heerlijke nagerecht, dat op een tantra-avond niet misstaan zou hebben.

Daarna  spoedden wij ons naar onze fraai verlichte concertzaal, alwaar Herbert ons een aantal losmaak-oefeningen voor deed die ( mits goed uitgeoefend ) tot het nogmaals beleven van het Kerstdiner konden leiden.

En na een Angolees kerstdansje van Waldemar Bastos werd het tijd om ons Kerstrepertoire te brengen.

Op voorstel van Herbert schaarden wij ons rond een virtuele kribbe midden in de zaal. Zoals een ieder kan zien was het wel een low-budget-concert, maar in deze overmatig materieële tijd wel vernieuwend.

Sommigen benaderden daarbij het kribje tot op voetafstand.

Daarna gingen wij staand en soms licht dansend verder.

Sfeervol en ingetogen, zoals wij ook kunnen zijn.

Theo had inmiddels weer alle laden opgetrokken door een eigen lied te schrijven waarin iedereen, jong en oud, nieuw en veteraan, sopraan tot bas "Wellekome "werd geheten.

Het geheel fraai geïllustreerd ook ( hier helaas niet zichtbaar ).

Herbert	Welkomstlied 2016 U zijt wellekome Herbert lieve Heer U rekt en strekt heel soepel zet voeten pijnlijk neer. U zijt wellekome Ja, jij lieve knuffelbeer Roots ziet jou graag komen Vol vreugde telkens weer Kyrie eleis
Sopranen	Jij bent wellekome Vrolijke sopraan Je zingt het allerhoogste Geeft steeds de noten aan. Riek, Dorien, Lajla en zus Margreet en Marjolein, Marleen, Karen en Heleen M-J, Hannie, heel fijn Kyrie Eleis
Alten	Gij zijt wellekome Alten, allemaal Je zingt een toontje lager En maakt vaak veel kabaal Sandra, Hilde, Hanneke Franca, allen te saam Joke, Gudrun en Lena Je blijft altijd weer gaan Kyrie Eleis
Tenoren	U zijt wellekome In Djoj bij ons koor Met nóg een toontje lager Noemen we jou tenor. Ingrid, Thea en Doreen Maria doet graag mee Janneke, die van de Hoek Zingt altijd heel tevree Kyrie Eleis
Bassen	Gij zijt wellekome Ook al klink je laag De bassen brommen zuiver Van onder uit hun maag. Aart, een Haantje, Paul en Bert Zijn ons al jaren trouw Karel, Theo, Henk maakt zes Je schudt uit je mouw Kyrie Eleis
Nieuwe leden	Jij bent wellekome Kersvers op ons koor Ingeborg, Naomi Je zingt als nooit tevoor Joke, Peter, Marjolein We zijn heel blij met jou We hopen dat je blijven zult Je krijgt vast geen berouw Kyrie Eleis
Twee speciaaltjes	Jij bent wellekome Al ben je niet genoemd Door dit extra coupletje Worden jullie beroemd Coby jij knapt heel goed op Dat maakt ons allen blij Leny stak haar vinger op Heus, jij hoort er ook bij Kyrie Eleis

© TvdV/Roots 16-12-2016

Herbert en Franca werden in het bijzonder bedankt voor al hun inzet van dit jaar, inclusief een bloemetje.

 Daarna gingen wij nog door tot de kleine uurtjes, 

waarbij Janneke om 5 voor 12 Herbert verraste met het voor- en overdragen van een Elfje. En dat was zo leuk, dat zij het een paar keer mocht doen.

Het was weer mooi geweest en wij waren er al weer klaar voor: 13 januari, ons voorjaarsconcert.

 Henk, Rotterdam, 18 december 2016.

Aarde, vuur, water en lucht.

Donderdag 15 december 2016. 

Weer zo'n mooie zachte winterdag. Terwijl de winkelcentra overvol zijn is het ook op deze plek in de polder prachtig en stil.

Geen kerstbal te zien.

Het water dat in de herfst vrij hoog stond heeft zich nu teruggetrokken en de bijna diepzwarte eilanden komen weer boven "drijven", waarmee een mooie landingsplek voor de watervogels ontstaat.

Op vele plaatsen wacht het riet om gemaaid te worden, maar tot die tijd glanst het in de zachte winterzon.

Met tegenlicht echter kleurt ook dit donker. 

In verstilling.

Langs het water de reeds geknotte wilgen.

En de boten zijn inmiddels grotendeels uit het water gehaald en kunnen drogen tot het volgende voorjaar.

Een molen staat in de ruststand en een poes is blij dat er iemand voorbij komt om even aan te raken of aangeraakt te worden. Het aaien geeft hem energie en zij zoekt het onmiddellijk hogerop.

 

Samen genieten we van het uitzicht over de Rottemeren.

A place to be !

De beste wensen voor 2017.

 

Lieve vrienden, beste lezers,

ik wens jullie ook langs deze weg fijne feestdagen en een gezond, gelukkig en inspirerend 2017.

Henk.

2016     .................................................................................................................................. 2017