donderdag 4 juni 2026

De Onervarenen door Joke van Leeuwen.

 

Bij de laatste bijeenkomst van de boekenclub viel de primaire keuze op De Laatste Kathaar van Robert Bridgeman. Nummer 2 werd dit boek. Een goede reden om het te gaan verkennen en ervaring op te doen. 

 Het is 1847. Een meisje woont samen met haar wat extravagante moeder op een huurkamer. Moeder maakt met de hand bijzondere kleding, die echter niet goed verkoopt door de opkomst van de textielindustrie. Moeder is niet gelovig en als er een processie voorbij komt met relikwieën verstoord zij deze. Ze wordt naar een psychiatrische kliniek gebracht.haar dochter van 17 heeft geen inkomen en geen dak boven haar hoofd. Zij ontmoet een boer: Koben. Zij mag bij hem in huis komen wonen en voor het huishouden en de boerderij zorgen. Koben is een man van heel vaste principes, wat hinderlijk is voor Odile.

De hoofdpersoon heet Odile. Ze is redelijk jong, en was nog jonger toen ze trouwde met de iets-van-dertig-jaar-oudere Koben. Hem heeft ze ontmoet op de kermis, net nadat haar moeder naar een gesticht was gebracht. We zitten ergens midden 19e eeuw.

Hoewel hun huwelijk niet súper gezellig, romantisch of sprookjesachtig is, gaat het lange tijd prima. Odile en Koben bewonen samen een aardappelboerderij en ze overleven. Maar als de oogsten beginnen te mislukken en alles steeds duurder wordt, kunnen ze hun hoofd nauwelijks boven water houden. 

 Fysiologische veroudering

Ze proberen op alle mogelijke manieren geld te verdienen. Odile geeft bijvoorbeeld schrijflessen aan kinderen ( probeert het Koben ook te leren, maar die is eigenwijs ). Ook is hij jaloers op buitenstaanders die voor de les komen. Uiteindelijk moeten ze in 1847 toch hun boerderij verlaten. 

Koben wilde een kind, want God heeft hen bijeengebracht. Hij wil "een vlees worden".Na de geslachtsdaad moet zij een half uur met haar benen omhoog in de bedstee blijven liggen. Deurtje dicht want het beeld vind hij niet netjes. 

Odile ziet haar moeder lange tijd niet. Dan ziet zij haar achter de tralies van een isoleercel ( opstandig ).  Het eten is vies, de ruimtes smerig, veel laudanum gebruik en weinig frisse lucht. Alleen als de regenten komen vind er een upgrade plaats. De brieven van moeder worden verscheurd omdat het een aanklacht is tegen het systeem. 

Laudanum is een historische, zeer verslavende alcoholische tinctuur van opium. Het bevat ongeveer 10% fijngemalen opium en 1% morfine. In de 18e en 19e eeuw werd het in Europa en Amerika veelvuldig voorgeschreven als pijnstiller en kalmeringsmiddel, maar vanwege de zware verslavingsrisico's wordt het tegenwoordig amper meer gebruikt.
Laudanum werd rond 1660 ontwikkeld. Het werd tijdens het Victoriaanse tijdperk gezien als een wondermiddel en vrij verkocht als remedie tegen talloze kwalen, waaronder hoest, diarree, hoofdpijn en menstruatiepijn. Door de alcohol en toegevoegde suikers of specerijen was het bovendien een goedkoop en makkelijk in te nemen middel.
Omdat het middel morfine en codeïne bevat, werkt het sterk verdovend, pijnstillend en remt het de darmwerking. Het grote gevaar van laudanum was (en is) de snelle en zware verslaving die het veroorzaakt. Overmatig gebruik kon bovendien leiden tot fatale ademhalingsstilstand. Historische figuren als Mary Todd Lincoln, Charles Dickens en Bram Stoker stonden bekend om hun gebruik van het middel.
Tegenwoordig is laudanum achterhaald en in de meeste landen streng gereguleerd of uit de handel genomen. In zeer specifieke gevallen, zoals bij ernstige chronische diarree die niet op andere medicatie reageert, wordt er soms nog een moderne variant van opiumtinctuur voorgeschreven onder strikt medisch toezicht. 

Een zekere Hildegard regelt bezoekjes voor Odile en moeder geeft haar de aanklachten mee. Odile gaat naar een regentes. Die vertelt dat Odiles grootouders de rekening betalen, maar verder niets met haar te maken willen hebben. 

Als de oogst mislukt stelt de pachtheer Koben verantwoordelijk. In feite is het een schimmel. Hij moet na 6 maanden weg zijn. Koben denkt dat het komt door Odiles moeder. Een boze geest. Hij blijft gedeprimeerd in bed liggen. Het is de aankondiging van een grote hongersnood, die b.v. in Ierland 100.000 mensen  kostte.

 Hoewel het boek over emigrerende Nederlanders gaat en niet over ( door mij aanvankelijk veronderstelde Ieren ) vind ik de sfeer van Fields of Athenry er wel bij passen. Hier wordt vader opzettelijk "geëmigreerd" naar Australië. Extreme hongersnood. Uitbuiten mag wel, stelen niet.

Er komt een bijeenkomst om mensen te werven voor Amerika. Of naar het Noorden, of naar het Zuiden. Na overleg kiezen ze voor het zuiden. Een leerling van Odile, Prosper, gaat mee als adoptiezoon. Ook moeder gaat mee op eigen gelegenheid, maar wel met hetzelfde schip. Gezondheidstest vooraf ( blinde jongen mag niet ). 

Ze krijgen grond, een huis en een boottocht als lening, die binnen een jaar afbetaald moet met 5 % rente. De grondopbrengst moet heel goed zijn.

Hand en ruimbagage. Citroenen en eieren in kalk meenemen. Vaasjes Koben als ruilmiddel. Matras van stro. Ze verkopen hun meubelen.

 Eieren in kalk (of 'waterglas') meenemen is een eeuwenoude methode om eieren maandenlang houdbaar te houden. Het principe draait om het luchtdicht afsluiten van de poriën in de eierschaal, waardoor bacteriën geen kans krijgen en het ei niet bederft. 12-18 maanden.

Er is een waarschuwing voor zeeziekte ( neem citroen en gember ). Odile neemt het niet serieus. Ze brengen de nacht door in een smerig logement. Prosper is enthousiast en weet veel van schepen. Jakob ontmoet Koben en ze overleggen voor een bestuur daar. Jakob is timmerman. Ook is er een smid.

Wat opvalt is dat de grote schepen naar het Noorden gaan. 

****************************************************** 

Tijdens de jaren ’40 van de 19de eeuw vluchtten veel Ieren weg uit Ierland. Tussen 1840 en 1850 vertrokken naar schatting meer dan twee miljoen inwoners uit Ierland. De mensen die het land verlieten zouden niet meer terugkomen, maar een leven opbouwen in de Verenigde Staten. Wat  dreef de Ieren om hun heil ergens anders te gaan zoeken?

Barre omstandigheden in Ierland

De leefomstandigheden in Ierland rond het midden van de 19de eeuw waren bar en boos. De bevolking nam snel toe, maar dit was niet bepaald gunstig. Ongeveer driekwart van alle arbeiders zat zonder werk en door de stijging van beschikbare arbeidskrachten groeide dit percentage gestaag. Door de toenemende bevolkingsdruk was het bovendien lastig om een goede woning te vinden. Vaak werden grote gezinnen in kleine kamertjes bijeen gestopt, waardoor de kans op ziektes erg groot was. Onder barre omstandigheden moesten de Ieren zichzelf staande zien te houden.

Strenge regels voor katholieken

Een blik op de Anglicaanse Kerk - Thomas ...

Naast dit alles moesten Ierse katholieken zich aan strenge regels houden. Het overgrote merendeel (tegen de 75%) van de Ierse bevolking was aan het begin van de 19de eeuw katholiek, maar zij werden niet als gelijkwaardige burgers behandeld. Ierland maakte vanaf het begin van de negentiende eeuw onderdeel uit van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland. De Anglicaanse kerk werd daarom ook geïntroduceerd in Ierland. De Engelse kerk en -overheid hadden speciale regels voor de katholieke Ieren ingesteld, de Penal Laws. Door deze regels mochten katholieken geen land bezitten, niet stemmen en geen rol vervullen in de politiek. Ook mochten ze geen onderwijs volgen en geen beroep leren. De katholieken hadden in deze samenleving weinig kans iets van hun leven te maken.

Afhankelijk van de aardappel

De arme Ierse bevolking was sinds ongeveer het jaar 1800 afhankelijk van de aardappel. De aardappel groeide goed en bevatte genoeg voedingsstoffen om in leven te blijven. Veel arme Ieren begonnen kleine boerderijtjes (cottages) op  het grondgebied van een landheer en betaalden hun huur in aardappels. Deze boerderijtjes waren vaak erg klein (0.4 tot 2 hectare) en de boeren konden amper in hun eigen levensonderhoud voorzien. De verkoop van hun producten bracht net genoeg op om het hoofd bovenwater te houden.

Aardappel hongersnood van 1845

 

De Ieren waren erg afhankelijk geworden van aardappels en dit werd pijnlijk zichtbaar tijdens de Ierse aardappelhongersnood van 1845. Een groot gedeelte van de oogst mislukte dat jaar door een aardappelziekte en tot 1849 zou geen enkele oogst slagen. Er werd in Ierland maar één aardappelsoort gebruikt: de Irish Lumper. Omdat de Ieren vrijwel overal dit type aardappel gebruikten kon de ziekte eenvoudig de oogst besmetten. De aardappel was het enige product dat de kleine cotters in leven had gehouden en toen deze wegviel werden de Ierse boeren door hun landheren in de steek gelaten of van hun land gestuurd. Het hielp niet dat de landheren ondertussen gewoon doorgingen met de internationale handel in boter, melk en graan, waardoor in het eigen land niets overbleef voor de bevolking.

De Ieren vertrekken. Waarheen ?

Hongersnood, slechte leefomstandigheden en onderdrukking waren de oorzaken van de Ierse migratie. Velen gingen naar Engeland, om vervolgens door te reizen naar de Verenigde Staten wanneer ze genoeg geld hadden voor de overtocht. De Ieren hoopten aan de andere kant van de Atlantische Oceaan een nieuw leven te kunnen opbouwen en een frisse start te maken, maar de kans daarop was klein. De migranten waren ongeschoold en hadden geen vak geleerd. Ze hadden geen geld, geen kleren en hiernaast geen idee wat hen in het nieuwe land te wachten stond.

Kofferschip

De term kofferschip (coffin ship) duidt op het type schip dat werd gebruikt om de Ieren naar de Verenigde Staten te vervoeren. Op de schepen was weinig ruimte en was geen toegang tot voedsel en drinkwater. Vanwege de slechte hygiënische omstandigheden brak er ook geregeld een ernstige ziekte uit aan boord. Een bekend voorbeeld is de tyfusepidemie uit 1847, waarbij ook Canada werd besmet. Circa 30% van de passagiers overleefde de overtocht niet. Naar verluidt zwommen haaien achter de schepen aan, omdat er zoveel lijken overboord gegooid werden. Wanneer je als Ier aan boord klom van een kofferschip was dat niet uit luxe, maar omdat je ten einde raad was.

Discover the Jeanie Johnston | Ireland.com

Gevolgen voor Ierland.

De gevolgen voor Ierland waren desastreus. Het land verloor in deze periode 2 miljoen inwoners; 1 miljoen aan de gevolgen van ziekte of ondervoeding en 1 miljoen aan emigratie. Het land had voor de hongersnood  (1841) naar schatting 8,1 miljoen inwoners, tien jaar later waren nog 6,5 miljoen mensen over. De Ieren die achterbleven waren echter wakker geschud en het politieke en culturele landschap van het land zou in de jaren daarop enorm veranderen. De Ieren voelden zich niet langer gehoord door Groot-Brittannië en zouden zich nog geen eeuw later, in 1922, onafhankelijk verklaren. De grote Ierse migratie naar de Verenigde Staten is daarmee een cruciaal onderdeel van de Ierse geschiedenis.

 ***********************************************************

Ze, de Nederlanders,  worden uitgezwaaid door Hildegard. Onderweg begint Odile alvast met de citroen. Als zij ligt strijkt meermalen een hand langs haar been. Ze kan niet zien wie. Er zijn veel zeezieken, de latrines vies en ziektes. Stank ook.

Odile denkt aan het verhaal van haar moeder, die in Bieb taalles kreeg van Gaston. Daar ontstond nieuwsgierigheid naar seksualiteit met als gevolg: zwangerschap. Gaston was echter getrouwd. Moeder zag in hem een leuke vader. Zij was bang geweest dat Odile afgenomen zou worden.

Aan boord proberen mensen met doeken plekken te reserveren.. Een vrouw overlijdt en gaat de zee in. Later ook 4 koeien. Koben vergelijkt de situatie met die van de Ark van Noah.Hij en anderen roepen God aan als het een week windstil is. Totale tocht ca. 7 weken.

Odile is mogelijk zwanger en Koben denkt dat ze vreemd is gegaan. Een leugen. Prosper is inmiddels matroos, die kan lezen en schrijven. Hij wil blijven varen. De moeder van Odile wil een koele plek en gaat naar het verboden bovendek. Daar ontmoet zij een wereldreiziger. Hij heeft een luxe hut en neemt haar mee. 5 dagen. Hij vertelt zijn verhalen. Hij wil verder reizen, maar moeder blijft bij Odile in de buurt. Odile ontmoet een kruidendokter, Hamel. Ze lachen. Koben jaloers. Prosper leest het contract hardop voor en daar wordt gesproken van schuld inlossen. Dat is niet de gangbare formulering.

Als de kustlijn in beeld komt groeit het verlangen naar een grote schoonmaakbeurt. 3 koeien hebben de reis overleefd. Ze zien goudgele stranden en palmen. De rivier kleurt de zee bruin.

 Ze gaan met bootjes de rivier op. Het ziet er allemaal armoedig uit. Houten hutjes en een stenen huis. De moeder van Odile spreekt wat Spaans en dat helpt in de communicatie. In een kantoortje krijgen ze wat vieze onbekende bankbiljetten.

De inwoners eten vruchten. Verboden vruchten zegt Koben wantrouwig.

Het voelt hier als meedoen aan een spel waarvan je de spelregels niet kent. 

**************************************************************** 

Rond 1850 emigreerden tienduizenden Ieren naar Zuid-Amerika, met name gedreven door de Grote Hongersnood (1845–1852). Veruit de meesten vestigden zich in Argentinië, waar de grootste Ierse gemeenschap buiten de Engelstalige wereld ontstond. 
De Ierse migratiestroom in de praktijk:
  • Locaties en aantallen: Tussen 1830 en 1930 arriveerden er zo'n 45.000 Ieren in Buenos Aires, met de grootste piek tussen 1850 en 1870. 
  • Leven als 'Gaucho': Veel migranten uit provincies als Westmeath en Wexford vestigden zich op de uitgestrekte graslanden van de pampa's. Ze werden daar succesvolle schapenboeren (vaak puesteros genoemd), landeigenaren en cowboys. 
  • Andere bestemmingen: Naast Argentinië trokken kleinere aantallen Ieren naar Brazilië, Uruguay en andere Caribische en Zuid-Amerikaanse landen als handelaren, militairen en kolonisten. 
Reizen en omstandigheden:
  • De reisroute: In tegenstelling tot de overtocht naar Noord-Amerika reisden de meesten niet rechtstreeks, maar vertrokken ze vanuit de haven van Liverpool naar de Río de la Plata.
  • Motivatie: Hoewel velen de honger ontvluchtten, was de oversteek naar Zuid-Amerika vaak duurder dan die naar de Verenigde Staten. Veel Ieren kozen bewust voor Argentinië vanwege de mogelijkheid om er relatief goedkoop landbouwgrond te verwerven. [1]
  • Cultuurbehoud: De Ieren in Zuid-Amerika integreerden over het algemeen goed in de lokale elite, maar behielden hun Ierse identiteit. Ze stichtten eigen scholen, kerken en gaven Ierse kranten uit. 

************************************************************* 

 Dat alles er niet uitziet als gedacht wordt telkens weer geweten aan de moeder van Odile en haar "gekheid". Maar duidelijk wordt dat zij het steeds beter voor elkaar krijgt, ook voor anderen. Ze is een sterke, creatieve vrouw met breed inzicht.. Ze laat 3 inlanders een paalwoning voor haar bouwen, koopt beklede stoelen en een tafel. Adopteert een van de inlandse jongens, Jomo, zodat zij niet alleen is, spreekt de inlandse taal een beetje en heeft contact met de wereldreiziger die zij af en toe op zoekt en die nog even blijft.

Koben moet daar niets van hebben. Hij blijft God aanroepen en vertrouwen ( armen omhoog ) en de meeste mensen vinden daar steun in. De praktisch man - die ook de leiding krijgt ( onder protest Koben - net Trump )- is Jakob de timmerman , Hij zorgt via de zoon ( zetbaas van vader ) voor houtaanvoer en bouwt eenvoudige huisjes i.p.v. de lemen hutjes. 

 De vader, eigenaar zien ze nooit. Altijd de zoon met zijn geweer. Die drijft een winkel waar op krediet gekocht kan worden. Hij heeft 12 "akkers" uitgelijnd, maar de grond zit vol rotsen en boomwortels. Hij zegt eromheen te laten groeien. Bloemkool plantjes en bonen mislukken. De broodboom plant is wat er groeit.

 
 
Ondertussen vallen er doden . Een valt met hoofd op rots. Besmettelijke ziektes: grootmoeder dood, alle kinderen uit 2 gezinnen dood. Begraafplaats naast het dorp met luifel tegen de regen. Jakob bouwt ook een gemeentehuis, waar Koben en Odile gaan wonen.
De wereldreiziger beklaagt zich namens hen bij de "Maatschappij" die er niet meer is. Hij dreigt met publicatie en regelt zo veel hout, mits er gezwegen wordt.
 
Koben uit zich steeds meer als een soort dominee. Hij is wars van alles wat hij niet kent of vertrouwt. Ook het fruit niet. Hij verwijt de kapotte vaasjes aan Odile. Ze krijgt continu verwijten en afwijzingen. Zo mag zij Anna niet op haar rug dragen. Wel houdt hij er de moed in voor de gemeenschap.Hij wil een jongen, maar krijgt een meisje: Anna. Hij wil ook een zoon, maar er komt steeds meer afstand tussen hen. Onderwijzer Hamel en Odile ontwikkelen een stille liefde, inclusief aanraking. 
 
***************************************************
 
De belangrijkste en meest verwoestende ziekte in de Caraïben rond 1850 met deze symptomen was cholera. Daarnaast kwamen dysenterie en buiktyfus veel voor.
Hier is een overzicht van de ziekte die in die periode in de Caraïben heerste:
1. Cholera
Tussen 1850 en 1856 woedde er een grote tweede cholera-pandemie in het Caribisch gebied. De ziekte werd overgebracht via besmet water en voedsel, vaak verspreid door schepen en troepenbewegingen in de regio. Symptomen: Heftige, waterige diarree (vaak 'rijstwater' genoemd) en hevig braken, wat leidde tot extreme uitdroging. Gevolgen: De uitdroging was zo hevig dat slachtoffers binnen enkele uren konden overlijden.
2. Dysenterie (Rode loop)
Dit was een darminfectie die endemisch was in de Caraïben, vooral onder slechte sanitaire omstandigheden. Symptomen: Slijmerige en bloederige diarree, hevige buikkrampen, koorts en braken. Gevolgen: Veroorzaakte massaal uitdroging en verzwakking van het lichaam.
3. Buiktyfus
Tyfus (destijds vaak gegroepeerd met andere darmkoortsen) werd eveneens verspreid via slechte hygiëne en besmet water. Symptomen: Hoge koorts, braken, ernstige diarree en uitputting.
 *************************************************************
 De ziektes leidden ertoe dat de populatie gehalveerd werd en dat er arbeidskrachten verdwenen. Karige Koben bespaart op eten ( ook bij de zwangerschap ), maar Odile eet goed bij haar moeder. Ook gooit hij haar inkt weg, zodat ze niet kan schrijven en later gooit hij de pen in haar lip. Schrijven doet zij nu ook bij haar moeder. Het is een vervelende dictatoriale man geworden. Odile wil alsmaar de lieve vrede bewaren.
Hamel geeft de kinderen les en ontpopt zich als een medisch verzorger. Koben wil een ochtendgebed en een Reidans op het plein. Koben bemoeit zich met de lesstof, maar Hamel sluit een geheim verbond met zijn leerlingen en geeft ook andere kennis door, die zij in hun hart moeten bewaren. Koben beschuldigt regelmatig anderen terwijl hij zichzelf projecteert.
De 3 Scheven verliezen hun koeien ( gaven geen melk meer en weigerden planten te eten ) ook dood. Ze gaan nu alle drie aan de alcohol met dodelijke gevolgen. 
10 mannen willen terug maar Jakob zet ze aan het werk.. Hij betaalt hen daarvoor.De mandenvlechter vindt nieuwe materialen en maakt ook een wieg voor Anna. De rest wordt verkocht. 
Het dorp heet: "Nieuwe Spruit". 
 De smid wil niet boeren en op zekere dag verdwijnt hij. Niemand weet waarheen.
 
Jomo heeft een boot. Hamel wordt ziek, vermoedelijk malaria. Begraven bij huis moeder. Koben blijft Odile verwijten geven over het krijgen van een zoon. Ze geeft aan dat haar lichaam niet meer vruchtbaar is. Hij wil nu een tweede vrouw, waarbij hij een kind krijgt dat wel zijn ogen, maar niet zijn haren heeft. Wel is hij tevreden dat hij nu een opvolger heeft.
Moeder en Odile fantaseren over de grote stad met eindeloze mogelijkheden. De wereldreiziger vertelde erover en gaat weg. Moeder blijft bij Odile en Anna en Jomo. Haar zoon.
 
De oogst valt tegen. Schrapen van wortels voor sap. Conflict zoon met Odile. Die gaat weg. De schulden blijven oplopen . Moestuin mislukt.
 
Na de vechtpartij met Koben bouwt Jakob een nieuw huis vlak bij moeder. Odile en Anna gaan er veel naar toe om te eten en te drinken. Alleen Jakob en Moeder zijn schuldenvrij. Ze willen dat Odile Koben verlaat. Die weigert steeds ook al wordt zij herhaaldelijk vernederd.
 De man van Leida heeft nu een smederij in de stad en een andere vrouw. Leida wordt de prostitué van de Zoon en later de instant voor Odile. 
 
Koben wordt steeds mee sekte leider ( 7 leden ), 2 vrouwen. Odile droomt van vrijages met de overleden Hamel. De kinderen missen zijn lessen. Odile neemt ze over. Koben schrijft voor hoe. Er komt een gevlochten kruis aan het huis hangen. Op het nieuwe balkon doet Koben zijn act. Hij preekt vast te houden aan eigen taal en cultuur. Hij doet aan handoplegging en Anna doet hem na met een klei popje. Later gaat hij harteloos om met speelgoed van Anna.
 
Leida wordt betaald voor haar draagmoederschap en na de geboorte wordt het jochie Kobe jr aan Odile gegeven om op te voeden en de borst te geven. De bevalling is na 7 maanden. ! Opmerkelijk. De zoon blijkt een manipulerende oplichter die teveel vraagt voor levensmiddelen.
 
 Senior Man in Wit Pak En Panama Hoed Stock Foto - Afbeelding ...
 
Dan komt zijn vader, die geeft hem ervan langs en kapt met het hele project ( de Maatschappij had het al afgestoten, die investeren liever in het Noorden ).
Iedereen kan naar zijn plantage komen om te wonen en te werken zonder de ellende van deze plek. Odile zegt het Kobe, die weigert. Geen dagloner !
 
Moeder treedt als vertaler op bij de eigenaar, die Kobe negeert. Hij scheldt iedereen zijn schulden kwijt, de zoon gaat mee naar huis. De bewoners plunderen de winkel en loods. 
 
 
 
Kasboek verbrandt. Einde project. 
 
Beer ( soort lijfwacht ) zal in opdracht van Koben alles eerlijk verdelen. Odile moet de winkel fatsoeneren en nieuwe prijzen bepalen. Anna plaagt Junior, die dat niet leuk vindt.Schilderij met Suzanne en de glurende ouderlingen. Kakkerlakken. Meel met wormpjes. De jenever blijft voor Koben ( goede voorbeeld ). Jakob komt zijn hout ophalen.Hij wil deel opbrengst van het hout, Jakob negeert hem. Prosper is weer in Nederland om zijn broer te vervangen. 
 
Leida wil jenever. Ze wil meer eten. Ze rooft de winkel leeg. Alles naar buiten. Kinderen moeten het naar haar huis brengen. Geen zin meer in Koben en Odile. Ze negeert Junior.
 
Odile ziet een kuil met de Zoon daarin. Dood en begraven. Paniek. Heb je Koben vermoord ? Harde klap. Zoon doodgeschoten. Verbranden zegt Koben en maakt een brandstapel . 
 
Vader komt met 6 gewapende mannen. Odile en de 2 kinderen verstoppen zich. Er komen mensen het huis in. Nacht. Jakob roept en moeder is er ook . Alle bewoners verplicht mee naar de plantage. Koben wordt doodgeschoten door de vader ( als moordenaar van zijn zoon ). In werkelijkheid heeft moeder de zoon doodgeschoten omdat het het meisje Minke verkrachtte.
 
Opschrift: hij is de enige.
 
Later: 
 
Anna is inmiddels getrouwd en spreekt geen Nederlands meer. Junior werkt op de kade met Jomo als vader. Moeder is dood na ziekbed. Jakob heeft groot houtbedrijf. 
 
Veel projecten in Zuid en Midden Amerika mislukten . Er kwamen ook veel Belgen in Guatemala, Zeeuwen in Brazilië en Boeroes, Nederlanders ( inspiratie van dit boek ? ) in Suriname.
 
  
 
 

dinsdag 2 juni 2026

Uit het schrijfcafé: I will survive.

Het is hier erg leuk in Valencia, schreef een goede vriendin, die daar op het punt stond om over te steken. Dat zag er heel druk uit, maar moedig als zei is verbond zij zich met het strijdlied van Gloria Gaynor: I Will Survive. Daar had zij immers veel goede ervaringen mee. Op dat moment reed er een witte cabriolet met open dak voorbij, waaruit ook een I Will Survive klonk. Toeval ?


Misschien. 

Hoezo toeval ? Ik heb gisteren bij Bol.Com. een wit ledikant gekocht dat oogt als een cabriolet ( de goedkope uitvoering zonder stuur en overkapping, gas geven en remmen kan ik wel  ) en ik realiseerde me dat ik daar straks in zou liggen terwijl "I Will Survive" als een oorwurm daarin kon meerijden. 

Ineens kreeg ik een diep inzicht: mijn oude bed ( het restant van een grote ooit intens doorleefde tweedekker ) had ik deels ontmanteld omdat ik in een kleinere kamer wilde slapen en ik anders veelvuldig risicovolle bewegingen zou moeten maken bij het in en uitstappen. Bovendien was de constructie zo, dat als ik op het voeteneind zat, het hoofdeinde omhoog klapte.

 

Valpreventie is tegenwoordig een groot goed , maar om het geheel te verzwaren door het in beton te gieten...... het leek bij beter iets anders te kopen. Ik voelde mij hierin gesteund door mijn maandelijkse nabestaanden toelage. Ik hoop nu wel dat ik het goed in elkaar ga zetten, zodat ik daarna uit volle borst kan zingen: "I Do Survive !"

Henk, 2 juni 2026.

 

 

vrijdag 29 mei 2026

De Laatste Kathaar van Robert Bridgeman.

Gisteravond hebben we met de boekenclub een bijzonder boeiende avond doorgebracht in de tropische tuin van Jolanda. Wij bespraken daar het boek: Toen De Val. Iedereen vond het prachtig ( alleen piloot Will Rogers was wat minder geliefd ). Theo had van zijn reizen naar Suriname materiaal van het project Wiesje meegenomen, Janneke vertelde over haar contact met een familielid van de overledenen en Jolanda zag uit naar haar reis in februari.

En zo werd het tijd voor een nieuw boek. Er waren meerdere suggesties, zoals De Onervarenen van Joke van Leeuwen en daar was hij weer: De Laatste Kathaar. De vorige keer verloor dit boek de nominatie, maar nu ...........

     .De laatste kathaar

Het boek begint met de grondige vervloeking van de Katharen door Paus Innocentius III. En de aankondiging van een kruistocht tegen deze Albigenzen.

Genoemd naar de stad Albi in Zuid Frankrijk.
 Albi ligt aan de rivier de Tarn. Het oude centrum van de bisschopsstad rond de imposante Kathedraal Sainte Cécile bestaat uit smalle straatjes, steegjes, winkeltjes, restaurants en karakteristieke huizen met bruinrode dakpannen.

In 2009 ben ik daar 14 dagen geweest voor een zangcursus Jazz. Opvallend waren de donkerbruine kastelen, De Tarn waarin we konden zwemmen en kanoën. Het interieur van de kerk, geheel beschilderd met de verbeelding van "Het Einde der Tijden". 

 

Opvallend is dat het gebouw geheel uit baksteen is opgetrokken en gebouwd werd in de nasleep van het doden/verbranden van 400 Albigenzen door Simon de Montfort ( ca. 1200 ).
 
Het Boek.
 
Hoofdpersonen zijn Pierre Maury ( een herder ) en Guillaume Belibaste ( een parfait, priester ). De eerste ontsnapt uit de gevangenis van Carcassone en neemt de zieke ander mee. Hun geloof is te duiden als Christelijk-Gnostisch ( Rozenkruisers heden ). Het is ouder dan het Katholicisme. Zij bouwden aan een kerk van liefde ( geen kerkgebouwen ).
 
De paus heeft een Grootinquisiteur aangesteld, waar ieder doodsbang van is.  Dat is bisschop Jacques Fournier. de man heeft een zesde zintuig.Hij bestrijdt de Katharen ( Zuiveren / Ketters ). Catharoi ( grieks ). De Parfaits waren de ingewijde priesters. Men sprak over Jeshua de Christus als leidraad.
 
Een zekere Arnaud Sicre, een schoenmaker, meldt zich bij de bisschop. Zijn moeder heeft op de brandstaqpel gestaan, hij zat 5 jaar gevangen, maar wil nu voor de Inquisitie gaan werken. Hij wil zijn "Ostal" terug. Een grote boerenhoeve inclusief mensen, dieren. 
 

 De Katharen kennen de zgn. Cosolamentum, een inwijding door hadoplegging. Novicen werden zo ingewijd en het deed ook dienst als "H.Oliesel", zalving zieken en stervenden. De parfaits leefden celibater, al had Belibaste een huishoudster ( ook camouflage tegen de Inquisitie ).
 

 Het consolamentum was het kathaarse sacrament van het doopsel. Door middel van dit ritueel trad men toe tot de katharen. De kathaarse kerk schreef een spirituele doop voor waarbij de nieuwkomer met de Heilige Geest werd gedoopt en de Heilige Geest in zichzelf ontving.
 

 Pierre de Maury gaat in de zomer hoog de bergen in met zijn schapen. Het is puur buiten leven. In het najaar komen zij terug naar beneden. Transhumance. Deze vorm van veeteelt helpt overbegrazing in de dalen te voorkomen en biedt toegang tot vers gras in de zomer.
De Pastou of Patou honden waken tegen wolven en beren.
 


Belbante wil dat Pierre met zijn huishoudster trouwt. Beiden willen graag ( lust ). Broer Jean Maury vertrouwt het niet. Ze trouwen toch.

H 7.

21 jaar eerder in Montaillon vind een slachting plaats. De parfaits trrekken rond in 2 tallen, een oud, een jong. Hun kleding is camouflage.

Zij geloven in een God die licht en liefde is. Zijn zoon ( niet Jezus ) is jalours en wil gelijke macht en komt met mede engelen ten val. Zij raken los van God en representeren het Kwaad. Satan. Zij hebben een eigen kerk ( die in Rome ), roepen op veel kinderen te verwekken om zo meer aanhangers te krijgen ( ziel aan de duivel ). Dualiteit ten over. Het is de God van het Oude Testament.

 

 Archonten (Grieks voor 'heersers' of 'bestuurders') zijn in het gnosticisme de kwaadaardige dienaren van de demiurg die de menselijke ziel gevangenhouden in de stoffelijke wereld. In het oude Griekenland waren het daarentegen hoge burgerlijke en militaire ambtenaren, met name in Athene, waar negen archonten de stad bestuurden. Zij houden de ziel van de mens gevangen ( gaat van lichaam naar lichaam, verstoten van spiritualiteit. Ze hebben zelf ook geen verbinding met hun ziel.

God stuurt dan zijn andere zoon naar de aarde ter Verlossing. Jezus: gelukzalig is de mens die gelden heeft, hij heeft het leven gevonden. Zijn helpers zijn de apostelen. Zijn vrouw is Maria Magdalena. Zij brengen het "Gouden Licht". Het Gouden Rozenkruis.

Er volgt een inval van de Inquisitie.Dat gaat gepaard met geweld en verkrachting. De jongens Pierre en Jean ontsnappen. De rest gedood of naar elders gebracht ( zusjes ).

H 8.

De Occitaniërs zijn afstammelingen van de Kelten. Je kon een huwelijk voor een bepaalde tijd sluiten. Voor altijd mocht ook. Zij kenden druïden. De Bodega was een doedelzak van geitenhuid.
 

 Raymonde en Pierre gaan zich te buiten aan intens huwelijksgenot, terwijl Belibaste luistervink speelt. Hij wil dit niet, maar heeft een plan. Pierre die na veel dames eindelijk iemand gevonden heeft met wie hij kinderen wil ( hij heeft al kinderen onder zijn vloerkleed ) en een echte woonstede wil maken. Geen geherder meer.

H12.

Arnaud Sicre verlaat de burcht Les Allemans, waar hij 5 jaar gevangen was en de assistent van de groot inquisiteur ( Gaillard de Pomies ) , een dominicaan,sexueel bevredigd had. Dat is een man die naar boven likt en naar onderen trapt. Arnaud wil ten koste van alles zijn familie Osta terug. Hij krijgt verradersloon om dat te realiseren. Hij verwijt zijn moeder , een parfait, dat zij alles zijn kwijtgeraakt. Als kind was hij weggestuurd omdat hij te loslippig was ( gevaar ). Broer en zus mochten wel blijven.

In een kroeg vertelt een oude man tegen betaling van bier het verhaal van Montségur, de slachting der Katharen In 1244.Montségur was een van de laatste bolwerken van de Katharen en viel uiteindelijk in maart 1244, na een belegering van 9 maanden. 225 Katharen stierven na de val op de brandstapel. Het was via 1 zijde in te nemen. Enkele parfaits ontsnapten met een kist met inhoud. Ze verstopten zich in de grotten van Ussat Les Bains. Wie de Katharen afzwoor werd vrij. Alle anderen gingen chanted op de collectieve brandstapel.

Het is nu 1324. Esclarmonde de Foix ( adel ) is enige tijd de Matriarch van de Katharen. Eerder, ten tijde van Graaf Raymond V van Toulouse was Occitanië een smeltkroes van culturen, rijk, cultureel hoogstaand. De vervloeking van de paus en de martelingen en slachtingen o.l.v. Simon de Montfort maken alles kapot. De Inquisitie doet de rest.


Simon de Montfort was graf van Leicester en had gebieden in Noord Frankrijk. Zijn hoofd werd verpletterd door een kei uit een blijde. Hij werd heilig verklaard. Na hem zette de Franse koning Lodewijk de Heilige de vervolging voort.

Valencia is een veiliger buurt dan Occitanié om te verblijven. Daar lopen Joden en Katharen  geel kruis ) met gele merktekens op hun kleding. 

Pierre ( nu 24 ) moet van Belibaste scheiden, want dat zeggen zijn engelen. ierre gehoorzaamd, Jean is woedend. Het is het afdekken van een zwangerschap. Na 7 maanden dochter geboren ( vab Belibaste ). Pierre accepteert. Jean wordt erg ziek ( vergiftigd door B. ? Hij herstelt. Hij zegt dat Belibaste veel kennis heeft, maar dat die kennis niet verinnerlijkt is.

Convenza is een vorm van H.Oliesel. In Endura zijn: geen vlees, alcohol, sex . In extreme gevallen alleen water voor de stervende. Melhovier is een kniebuiging uit eerbied voor een hogere. Met een kus op de mond.

Moge de Heer je zegenen en tot een goed einde brengen. 

Arnaud Circe vind geen Katharen om te verraden en gaat in een dorp wonen en werken als schoenmaker. Daar ontmoet hij een vrouw, liefde op het eerste gezicht, die hem in de Katharenkring van Belibaste brengt. Hij acteert of hij erbij hoort. Jean wantrouwt hem, maar Belibaste gebruikt Arnaud om zich nog meer te profileren.



 H26.

De belofte aan Jacques Authié. .....10 jaar terug.

De geheimen van de parfaits en overtuigingen. Gnosis. 

Zij hebben het recht te kunnen vergeven rechtstreeks van Jesua, Maria Magdalena en de apostelen.

God is het licht in onszelf. "IK BEN" is heel en volmaakt. IK BEN is DE BRON.

Disidentificatie van lichaam, persoon en uiteindelijk de ziel.

Je bent het hele Universum.

"IK BEN "is de Goddelijke Vonk, die zich tijdelijk manifesteerd in de ziel en zo in lichaam, persoon en levensverhaal.

De ziel heeft6 een begin en een eind en kan heel oud worden. Na zuivering keert het terug naar de Goddeelijke Vonk. Het Goddelijk Licht. 

Mens bestaat uit 3 elementen:

1.de innerlijke engel zelf = de ziel.

2. de kern van de oorspronkelijke engel: de goddelijke vonk.

3. fysieke lichaam, lichaamsverhaal, gebonden aan de aarde. 

 

De goddelijke vonk is een
spiritueel en filosofisch concept, vooral centraal in hett gnosticisme, dat stelt dat een deeltje van het goddelijke licht of God in ieder mens huist. Het wordt gezien als een gevangen, onsterfelijk deel van de ziel dat streeft naar hereniging met de bron, vaak verborgen in de materiële wereld.
  • Kern van Gnostiek: Volgens gnostische stromingen is de ziel een goddelijke vonk die gevangen zit in het lichamelijk omhulsel, gecreëerd door de demiurg.
  • Doel van het leven: Het doel is om deze vonk te bevrijden uit de onwetendheid van de materiële wereld door middel van gnosis (innerlijke kennis).
  • Spirituele Betekenis: Het staat symbool voor het eeuwige, onaantastbare licht in de mens, vaak omschreven als een 'innerlijk heiligdom' dat beschermd en gevoed moet worden.
  • Andere tradities: Ook in de Kabbala (joodse mystiek) wordt gesproken over Nitzotz Elohut, waarbij elk wezen een vonk van Gods licht bevat.
  • Metaforen: De vonk wordt soms aangeduid als een parel, lotus, roos of 'oeratoom' in het hart van de mens.
De goddelijke vonk wordt vaak ervaren als de stem van het hart of een innerlijke drang naar spiritualiteit en zelfverwerkelijking.

 

    De Waarzegster.

Arnaud zoekt een waarzegster op om zijn familie te vinden. Ook neemt hij kledingstukken mee. De hartkwaal valt mee en de schapen zijn vergiftigd door de buren. Dan neemt de Moeder de Waarzegster oven. Zij vraagt Arnaud en begrip over het verleden. Waarin hij alles verloren heeft omdat zijn moeder parfait was. Arnaud reageert woedend en gooit de glazen bol kapot.

Hij reist naar de bisschop in Les Alleman om Pierre en Belibaste te verraden. De volgevreten bisschop ontvangt hem. Blij met dit nieuws . Circe gaat terug, geeft een goudstuk aan Belibaste. Hij zegt dat zijn zus in Trivia gaat trouwen en dat zij daar naar toe gaan. Zijn tante daar is heel rijk. Daarna heeft hij wilde sex met Guillaume. 

Pierre heeft ook een innige omhelzng met Raymonde. Ze zijn nog gek op elkaar. Belibaste heeft haar bevrijd van een geweldadige man, die bewusteloos raakte na een val.

Belibaste had eerder een Osta, een vrouw en kind, maar moest deze verlaten na het doden van een herder. Er komen 3 waarschuwingen t.o.v. Sirce. Ze besluiten hem dronken te voeren voor een betrouwbaarheidstest. Die mislukt. Sirce heeft ze door.

Maria Magdalena was ook een apostel. Zij landde mt 150 volgelingen in Marseille.Naar Rennes le Chateau. Daar loopt een breuk, een energetische lijn: De Rozenlijn. Een leylijn.

 Maria Magdalena was een vooraanstaande volgeling van Jezus, afkomstig uit Magdala, die Hem financieel ondersteunde en als eerste getuige was van de verrijzenis. Hoewel vaak ten onrechte afgebeeld als een zondares, tonen de evangeliën haar als een trouwe apostel die bij Jezus bleef tijdens de kruisiging.

Geografische locatie: Khirbet Qumran, gelegen aan de westkust van de Dode Zee , ligt op een kilometer van de kust en circa 20 km ten zuiden van Jericho, op een uitloper van het mergelterras, begrensd door Wadi Qumran in het zuiden en door ravijnen in het noorden en westen.

God van de katholieken is de Rex Mundi, de Gevallen Engel. Niet de God van de Liefde.Geen oorlog, verbranden, martelen, etc. Sicre verspreekt zich : verbranding werkt zuiverend !

Jezus aan het kruis: een jachttrofee van de katholieke kerk. Het lijden laten zien !!! Bij Romeinen is het kruis een martelwerktuig. In feite is het een spiritueel symbool: hemel, aade , mannelijk, vrouwelijk. Centraal: het hart ! Archonten: kruisigen als straf !!! Romeinse overheersing ging over in de katholieke kerk: Ceasar. Paus, Rome, Rome, latijn, latijn.Christenvervolgingen. 

 

Onderweg heeft Belibaste veel verdriet over het verlies van wat ooit was. Sirce raakt overtuigd van zijn visie, maar zal hem toch verraden uit eigenbelang ( beloning ). Wel wil hij Pierre ontzien.

Belibaste heeft een droom waarin hij e heiligdommen van de Katharen in gaat in de grotten van Ussad. Dat was toen. Nu zijn de grotten leeggeroofd door de katholieken.  

 

Het pentagram is een vijfpuntige ster en een van de oudste symbolen ter wereld. Het symbool wordt op veel plaatsen gebruikt, onder andere in logo's van militaire organisaties, op skûtsjes,[1] op nationale vlaggen maar tevens bij vele religieuze en seculiere levensbeschouwingen.[2] Als geometrische figuur kent het pentagram enkele bijzondere eigenschappen waardoor mensen in de vele eeuwen er ook bijzondere of mystieke betekenissen aan hebben toegekend.

Vol van schuld en schaamte gaat hij naar binnen. Hij heeft verre van zuiver geleefd. Eigenlijk een nep-parfait. En ook nog met het idee dat hij de laatste is. De echte parfaits zijn allen verbrand. Hun 1000 jaar is voorbij. Nu pauze van 700 jaar. Geheimen bewaard. Rijk van Satan heerst. Evangelie van Johannes, Apocalyps.

In de diepste grot krijgt hij alsnog het consolatum en wordt hij ingewijd. In de ogen van de oude wijze ziet hij de 7 hemelen. Hij gaat naakt in een Pentagram staan, terwijl de oude wijze hem de H.Graal laat zien: een zwarte meteoriet.

 

Hij krijgt de voorspelling bij het zien van 2 eksters zal hij gaan sterven op de brandstapel. Hij is inmiddels zo gelukzalig en tevreden dat hij dat accepteert. De brandstapel zal hem verlossen.

Hij krijgt een sleutel mee van de ontsnapte Katharenkist waarin Het Boek van de Liefde. Hij draagt die sleutel over aan Pierre, die gaat proberen de 4 vluchters van Montsegur te vinden (leven mogelijk nog ). Die kist ligt in Ussad onder stenen en wordt geschermd door een vloek.

 

De heilige Graal of kort (de) Graal is een reliek of ander magisch voorwerp dat vanaf de twaalfde eeuw als motief dient in verschillende versies van de middeleeuwse Arthurlegende. Verschillende van deze legendes draaien om de Graal als een wonderbaarlijke beker, die met het Laatste Avondmaal van Jezus in verband wordt gebracht, en om de ridders op een queeste naar deze Graal en daarmee naar verlossing. Er zijn ook varianten waarin het een steen (lapis) is of een schaal. In de hoogmiddeleeuwse Graalmythe vermengen beelden uit het christendom en de feodale adel, decorstukken in de christelijke liturgie (in het motief van de kelk) en de cultus van relikwieën (zoals de Heilige Lans) zich met archetypische beelden en orale tradities van Keltische en Oosterse oorsprong.

De etymologie van het woord 'graal' is onduidelijk. De meest waarschijnlijke bron is het Oudfranse graal, "beker" of "sleutel", dat verwant is aan het Occitaanse grazal. Vermoedelijk zijn deze woorden op hun beurt weer afgeleid van het Latijnse cratalis of gradalis en het Griekse κρατήρ, kratḗr, "krater (mengvat)".

 De droom komt sterk overeen met de visualisaties in Psychosynthese. De Tempel van de Stilte, b.v. Of een reis de berg op.


Het graafschap Foix rond de stad Foix in de Pyreneeën werd rond de 10e eeuw gecreëerd door samenvoeging van het graafschap Carcassonne met de heerlijkheid Foix. Dit werd gerealiseerd door de nakomelingen van graaf Roger I van Carcassonne.

In principe bleven de graven van Foix vazallen van de graven van Toulouse, maar in de volgende eeuwen groeide hun macht en zij werden voorname heersers in het Franse koninkrijk.

 

 Als de 4 mannen op weg zijn naar Tirvia ( Pic dÓrri ) voor het huwelijk worden zij overvallen door een roofridder, die vroeger de Katharen verdedigde. Het lukt hen om te ontkomen. Arnaud tipt de politie en Belibaste wordt gearresteerd en geboeid. Ook Arnaud met zijn zelfoverschatting.. Samen in cel. Belibaste legt zich neer bij zijn fysieke einde.

Arnaud lijkt hier op Judas en Belibaste Jesus. Geseling, etc. Het lijkt ook een strijd tussen het Oude en het Nieuwe Testament. Pierre gaat snel terug om de kathaarse gemeenschap te waarschuwen, maar Belibaste geeft geen kik en ook geen informatie. Het verdraagt de verbranding wat meer het beeld van sensatie theater heeft.

Voor de zekerheid verkopen ze huis, haard en kuddes en trekken weg. Pierre zorgt voor Raymonde en de kinderen. Pierre, Raymonde en Jean gaan met Balder en Attila via Tarascon naar Ussad. Rivier Ariëge ( smeltwater ) hindert. Ariegedal. Zij volgen de droomweg van Belibaste.Druipsteengrotten. Verlaten in paniek. Plek van de rituelen.: de kathedraal van Ussad.

Onder een steenhoop vinden ze een kist. Ze hebben de sleutel, Er zit goud in enhet Boekvan de Liefde. Wat in 1244 uit Montsejur was gered. Maar Sicre en Pomies en 4 soldaten zijn hen gevolgd. Sicre wordt ook slachtoffer van Pomies, die weggat met het Boek.

Hij geeft 3 soldaten opdracht Jean, Pierre en Sicre te doden, maar rekent niet op Attila en Balder, de reuzenhonden. Ze achterhalen Pomies, bevrijden Raymonde, nemen het goud en 2 Friese hengsten mee. Plus het goud.

 
Ze vluchten naar Mallorca. Veilig voor Katharen.
 
Vanuit Montpellier. Naar de Puig Major.
De Puig Major is een 1445 meter hoge berg op het Spaanse eiland Mallorca, in de eilandengroep Balearen. De berg is de hoogste punt van Mallorca. Hij maakt deel uit van de Serra de Tramuntana. De top is militair gebied 

 
In de zgn. "Drakengrotten"ontdekken zij een grote gemeenschap van parfaits en Jean blijkt hun leider. Nou ja, zijn vader, Senher Betrand de Castres. Die in een houten hutje woont !!!
 
Op het einde van het boek werd ik de vele herhalingen wel zat. Ook de diverse nawoorden.
In ieder geval was het mooi om in de mij bekende omgeving rond te reizen. Veel is mogelijk waar, maar niet zeker. Meestal zijn er documenten bewaard van tegenstanders en werd het werk van de Katharen vernietigd.
Hieronder de relatie m.b.t. de Rozenkruisers en de Bogomielen.
 
De relatie tussen de Rozenkruisers en de Katharen is primair van spirituele en esoterische aard, waarbij moderne Rozenkruisersbewegingen (met name het Gouden Rozenkruis) de Katharen beschouwen als een belangrijke historische bron van wijsheid en "geestelijke erfenis". Er is een sterke verbondenheid in hun streven naar een goddelijke oorsprong en een innerlijke, mystieke beleving van het christendom.
Verbanden en Verwantschap:
  • Geestelijke Erfenis: Veel Rozenkruisers, waaronder aanhangers van het Lectorium Rosicrucianum (Gouden Rozenkruis), zien zichzelf als erfgenamen van de Katharen. Antonin Gadal, een sleutelfiguur in het in kaart brengen van de Kathaarse geschiedenis, wordt gezien als de 'patriarch' die de "schat der Katharen" (de gnosis) heeft overgedragen aan deze moderne Rozenkruisersbeweging.
  • Gnosis en Dualisme: Beide bewegingen zijn sterk beïnvloed door het gnosticisme, waarbij de nadruk ligt op directe, innerlijke kennis van God en een dualistische visie op de wereld: een strijd tussen het geestelijke (licht) en het vleselijke (materie).
  • Historische Schakel: Sommige theorieën plaatsen de Katharen, samen met de Tempeliers, aan de basis van de Rozenkruisersbeweging, waarbij het streven naar inzicht via 'het Licht' centraal staat.
  • Levenswijze: Zowel de Katharen als de Rozenkruisers omarmen principes van eenvoud en spirituele reinheid.
Verschillen en Context:
  • Tijdsperiode: De Katharen waren een christelijke gemeenschap in de 12e en 13e eeuw in Zuid-Frankrijk (uitgemoord tijdens de Albigenzische Kruistochten), terwijl de Rozenkruisers bekend werden vanaf de 17e eeuw.
  • Organisatie: Katharen hadden een strakke eigen structuur (de 'Perfecti') en werden door de Kerk als ketters beschouwd. Rozenkruisers opereren meer als een filosofisch-spiritueel genootschap.
Hoewel er geen directe organisatorische continuïteit is, beschouwen moderne esoterische stromingen de Kathaarse "geest van het licht" als een voortzetting in de Rozenkruisersfilosofie.
  • 21. Rozenkruisers - Het Geheim van Blanchefort
    Andreae stond aan de basis van de Rozenkruisersbeweging, volgens sommigen ontstaan uit de Graalsbeweging (Katharen) en de Tempeliers.
     
     
     Jacques de Molay.
     
    Het Rozenkruis is een esoterisch-spirituele stroming die streeft naar bewustzijnsvernieuwing en zielenbewustzijn, vaak gebaseerd op een gnostieke, christelijke basis. Het geloof draait om de 'goddelijke vonk' in de mens (de roos) die herverbonden moet worden met de oorspronkelijke geestelijke wereld, vaak door middel van innerlijke transformatie en loutering.
    Kernaspecten van het Rozenkruis:
    • Gnosis: De nadruk ligt op directe, innerlijke kennis van het goddelijke, in plaats van blinde dogma's.
    • Mensbeeld: De mens wordt gezien als een microkosmos met een latente nieuwe ziel of "geestvonk" in het hart, die tot ontwikkeling kan komen.
    • Symboliek:
      Het rozenkruis zelf symboliseert de mens (kruis) die zijn goddelijke oorsprong (roos) in zichzelf ontdekt en loutert.
    • Christelijke en hermetische wortels: Het gedachtegoed put uit de 17e-eeuwse rozenkruisersmanifesten, gnostiek, hermetisme en het christendom, vaak met invloeden uit mystiek en oosterse filosofie.
    •  
    • Gouden Rozenkruis (Lectorium Rosicrucianum): Een bekende internationale school die deze weg van innerlijke transformatie onderwijst.
    Het is geen kerkgenootschap, maar eerder een broederschap of spirituele gemeenschap gericht op het "terugkeren naar de goddelijke oorsprong".

     De bogomielen - Joost Drenthe, Marijke Brand, Ingrid Hunting ...
     

    De bogomielen

    Kortom, Bosnië was een eigenzinnig zo niet geïsoleerd gebied. Hierdoor kende Bosnië ook op religieus gebied een paar uitzonderlijke verschijnselen. Beide gelden als ketters: de beweging der bogomielen en de onafhankelijke Bosnische Kerk. Over die laatste zal de volgende aflevering gaan; vandaag iets over de uit Bulgarije afkomstige bogomielen, die in de twaalfde eeuw neerstreken in het half-onafhankelijke Banaat in Bosnië. Wat was dit voor beweging?

    De bogomielen zijn een schakel in de keten van de Iraakse manicheeërs (derde eeuw n.Chr.), het messalianisme (vierde eeuw), het paulicianisme (zevende eeuw) en het West-Europese katharisme (twaalfde eeuw). De relaties tussen deze stromingen is complex en je kunt niet eenvoudig stellen dat de ene uit de andere is voortgekomen, hoewel er wel een rode draad is die deze stromingen verbindt.

    De wereld deugt niet

    Om te beginnen zijn ze gnostisch en (derhalve) dualistisch, wat een manier is om de onvolmaaktheid van de materiële wereld te verklaren. Met name de onrechtvaardigheid in de wereld en de wantoestanden in de toenmalige kerk en politiek maakten de bogomielen ontvankelijk voor de overtuiging dat uiteindelijk alles in de wereld slecht is. Hieruit ontwikkelden zich twee opvattingen die afwijken van het orthodoxe christendom:

    1. De wereld, slecht als ze is, kan niet zijn geschapen door een goede God.
    2. Verlossing ligt weliswaar in God, maar omdat Hij in deze slechte wereld niet toegankelijk is, moet de gelovige een (geheime) weg naar God ontdekken (de gnosis, mystieke kennisse van God).

    Omdat dit laatste een menswording van God uitsluit, sneuvelde ook het dogma dat Jezus de zoon is van God. Bij de bogomielen vindt men daarom de opvatting dat niet God, maar Sataniël, de Duivel, de schepper (demiurg) van de wereld is. Deze opvatting is identiek met die van de katharen.

    Ascese

    Een tweede overeenkomst tussen de bewegingen ascetisch van aard. Er was sprake van encratistische ascese (althans bij hen die in de top van de hiërarchie zaten), de meest rigoureuze vorm van ascese.

    Bovendien ging men ’terug naar de bron’, waardoor deze stromingen sterk lijken op het vroegste christendom. Kenmerkend is een ‘hiërarchie’ (beter is te spreken van een soort ‘ladder’) van gelovigen: hoe verder een gelovige was ingewijd in de kennisse omtrent God, hoe hoger hij of zij op die ladder kwam te staan. De bogomielen kenden dus drie soorten gelovigen: de toehoorders, de gelovigen en de verlichten. Dit is nagenoeg gelijk aan de auditores, de electi en de perfecti van de manicheeërs of de hylikoi (de materiemensen), de psychikoi (de zielmensen) en de pneumatikoi (de geestmensen) uit de gnostiek. De katharen kenden een soortgelijke indeling met hun croyants en parfaits. Deze hiërarchie had ook gevolgen voor de mate van ascese (toehoorders oefenden minder ascese; verlichten oefenden volle ascese).

    Overigens bestond er geen hiërarchie van priesters en gelovigen; deze waren aan elkaar gelijk.

    Opstand

    De genoemde stromingen delen ook dat ze in opstand waren tegen de gevestigde orde. Zij verzetten zich niet alleen tegen het in hun ogen onrechtvaardige wereldlijke gezag, maar ook tegen de kerkelijke hiërarchie en zijn rijkdom. De gelovigen bestonden dan ook bijna uitsluitend uit leden van de laagste sociale klassen.

    Tot slot, al deze kenmerken – afwijking van de officiële kerkelijke leer, ketterij dus, en het verzet tegen de heersende wereldlijke en kerkelijke machten – maakten deze stromingen, zacht gezegd, bij de elite niet bepaald populair. Dat de bogomielen actief zending bedreven, maakte het er niet beter op. Zowel in Byzantium als in West-Europa zijn ze daarom vervolgd, al gingen de Byzantijnen wat genuanceerder te werk dan hun collega’s in het westen.

    Ontstaan

    De bogomielen ontstonden in het Bulgarije van koning Peter I (927-969). Hun benaming is afgeleid van de Slavische woorden bog (God) en mil (geliefd, bemind). De beweging zou gesticht zijn door de priester Bogomil. Het is overigens onduidelijk of de bogomielen naar de priester zijn genoemd of dat deze zich vernoemde naar zijn volgelingen. In de vroege twaalfde eeuw stichtte de Macedonische monnik Basileios een bogomielse gemeente in Constantinopel; ook zouden ze tot op Athos (Agion Oros) zijn doorgedrongen, maar daar heb ik geen bevestiging van kunnen vinden. Via Midden-Europa bereikten de bogomielen in de dertiende eeuw Italië.

    De kruistochten tegen de katharen, zoals de westerse dualisten heetten, ging het er bot aan toe. Berucht is de uitspraak waarmee Arnaud Amaury op 22 juli 1209 in Béziers in Zuid-Frankrijk een bloedbad inleidde: Caedite eos; novit enim Dominus qui sunt Eius (“doodt ze maar; God zal immers de zijnen wel kennen”). Wat rond de 10.000 personen het leven kostte. In het oosten stopten de vervolgingen in de vijftiende eeuw, toen de Turken de Balkan veroverden. Sommige gemeenschappen van Bogomielen hielden het uit tot in de zestiende eeuw.

    Over de leer van de bogomielen is weinig bekend. Net als bij veel ketterijen kennen wij het meeste uit de geschriften van tegenstanders. De rest is vernietigd. De leer kan nog het best worden gereconstrueerd door ze te vergelijken met die van het manicheïsme en het katharisme. Beide stromingen hadden veel meer aanhangers.

    Ondergang

    De bogomielen waren in Bosnië redelijk veilig, in tegenstelling tot het orthodoxe Servië, waar ze werden vervolgd. Daarom vluchtten ze naar Bosnië. In dat gebied genoten ze een zekere bescherming, te vergelijken met de katharen in Occitanië. Echter, in 1222 riep de toenmalige paus Innocentius III op tot een kruistocht tegen de bogomielen in Bosnië, als gevolg waarvan het Koninkrijk Hongarije het land binnenviel. De aanvallen waren toen niet succesvol.

    In 1408 viel Hongarije Bosnië opnieuw binnen en dit keer met succes, al sneden ze vervolgens in hun eigen vlees. Identiek aan het Hollandse ‘liever Turks dan paaps’ dreef de Hongaarse zege de bogomielen (en daarmee een groot deel van de Bosnische adel) in de armen van de aanstormende Turken. Na de Ottomaanse bezetting van de Balkan gingen veel bogomielen over tot de islam en stierf de beweging in Bosnië langzaam uit.

    De graven van Radimlja

    Erfenis: grafmonumenten

    De bogomielen zouden een grote materiële erfenis in Bosnië achtergelaten hebben in de vorm van 60.000 (!) Stećci, grafmonumenten. De necropolis van Radimlja is de grootste. Dat het hier om een uitsluitend bogomiels verschijnsel gaat, staat tegenwoordig ter discussie. Het zou een algemene Bosnische traditie betreffen, inclusief rooms-katholieke en oosters-orthodoxe inbreng. Echter, de afbeeldingen op de grafmonumenten verwijzen niet bepaald naar de traditionele kerken. Tot op heden is dit raadsel niet opgelost.