Het is zaterdag en tijd om een dagje naar België te gaan. Na het bezoek aan de Carrefour voor verse croissants, water en bier, rij ik door naar Minderhout, waar de Euro 95 minder kost als in Meer.
Via de onverharde paden en kuilen ( gelukkig droog ) zoek ik mijn plek in het bos. Vers gezette koffie, croissants en een goed boek ( nog steeds De Bourgondiérs, maar die zijn dan ook 550 pagina's dik).
Daarna is het tijd voor een lange wandeling met tussenstops door het bos en langs de akkers aan het riviertje De Mark. In de eindfase ga ik ( hoe heerlijk ) altijd even zitten op een bank met uitzicht op een weide, waar een paar paarden bezig zijn paard te zijn. Het moment dat zij mij opmerken komen ze altijd naar mij toe. Mogelijk ben ik die man van het verse gras ( hun weide ligt er nogal kaal bij ).
En dan begint de dialoog, aanvankelijk wat onrustig en nerveus, maar geleidelijk maakt mijn originele fluistertechniek dat ze helemaal Zen worden. Altijd weer een leuke ervaring: kijk en luister zelf en relax :
In deze natuurlijke omgeving probeer ik ook nog wat vogels te spotten, zoals :
de ekster.
de gaai, een beschermde vogelsoort
de wulp
de boerenzwaluw
Inmiddels is het laat in de middag en via Meerle rijd ik terug naar huis.
Bij het lezen van het boek "Seizoenen" van Herman van Veen komt enige
keren het Landgoed Paltz in Soest ter sprake. Daar heeft hij een
creatief centrum opgericht voor optredens, cursussen, exposities. Ook is
er een galerie met zij schilderwerk en beeldhouwkunst van anderen. Rondom terrassen en een mooie winkel.
Het hele gebouw is erop ingesteld om het artistieke gedachtengoed van Herman te documenteren en te verspreiden. Platen, cd's, schilderijen, boeken, enz. Een veelzijdig artistiek mens. Ook is er ruimte voor allerlei "prijzen", b.v. van Unicef en veel foto's van ontmoetingen met hoogwaardigheidsbekleders en artiesten. Daar komt nog bij dat het complex bemand wordt door tal van vriendelijke dames met wie een goed gesprek mogelijk is. En dat kon gaan over kunst, de wolf of de opvallend zwijgzame vogels in dit gebied.
Een van de dames adviseerde mij het pad naar de Vallei te nemen en dat was een goed advies. Ooit was hier grootschalig grond afgegraven en geleidelijk had de natuur het gebied terugveroverd.
Het toeval wilde dat er net een schaapskudde werd uitgelaten in het gebied. Dat leverde leuk filmmateriaal op. De schapen ( geen wolf te bespeuren, gelukkig maar ) hadden het hier voortreffelijk naar hun zin. De schaapshond ook, al moest ie er hard voor werken.
Terug nu naar het gebouw voor de expositieruimten en een kopje koffie op het terras. Er liep een breed uitwaaierende goed geschuurde trap omhoog en er was ook een lift. Mooie lichte ruimtes met ruimte voor de aanwezige schilderijen van Herman en een aantal ruimtelijke objecten, waaronder die van Ton Kalishoek, oud-voorzitter van mijn, nou ja, onze tennisvereniging destijds.
Helemaal boven was een dakterras met uitzicht op de omgeving. Daar was ook een ondefinieerbare metaalplastiek te zien. Misschien een cadeautje ? Die kunnen soms ook tegelijkertijd goedbedoeld en minder fraai zijn.
.In de kleinere gebouwen beneden werd vandaag gezongen voor en met de hele kleintjes. Een dame met een bloememkrans in het haar had de leiding in een verder wat sombere ambiance. Dat laatste zou echt wat vrolijker kunnen. Leuk klonk het wel met de kinderen op de achtergrond en de schapen aan de voorzijde.
Over kleine vogeltjes gesproken: uiteindelijk waren er 3 zich zich alsnog lieten horen: de alom bekende Tjiftjaf, een Winterkoninkje en als klap op de vuurpijl de Gekraagde Roodstaart. Deze laatste komt hier tegenwoordig nog zelden voor. Daarvoor moet je bij Herman van Veen in Soest zijn.
Winterkoninkje.
Gekraagde Roodstaart
Al met al weer een geslaagde excursie met veel prettige indrukken. Vooral de stilte in de vallei: indrukwekkend. Is dat 6 ( ? ) hoekige huisje toevallig te huur ?
Geen camera met lange, zware lenzen, geen verrekijker, wel de Merlin app. Er gaat een wereld open. Zo ontdekte ik dat in de Regio Hoogstraten , België, er een vogel is die het landschap domineert: de tjiftjaf.
En het dient gezegd: in een mooie omgeving, die ook gedomineerd wordt door één plant: de springbalsemien. Deze heeft haar naam te danken aan het wegspringen van de zaden als je de bloemen aanraakt. Deze plant komt oorspronkelijk uit de Himalaya en is aan het begin van de vorige eeuw in Europa geíntroduceerd en daarna verwilderd. De plant kan ruim 1.50 hoog worden en daardoor andere planten wegdrukken. Ze nestelt zich zelfs op omgevallen bomen.
Eenmaal thuisgekomen vindt buiten de dagelijkse "dans van de kauwen plaats". Ze vliegen met veel lawaai heen en weer tussen de hoge woongebouwen en bomen. Net als spreeuwen maken ze gebruik van een soort zesde zintuig: luchtverplaatsing. De buitenste vogels bepalen de vliegrichting, de anderen reageren op de luchtverplaatsing.
Een avondwandeling door het Ommoordse veld, een klein natuurgebied met weiland en bossen, waar de rivier de Rotte langsstroomt.
Het is relatief klein, maar de vogelrijkdom groot: Ik signaleer de houtduif, de halsbandparkiet, de huiszwaluw, de tjiftjaf, de waterhoen, de kleine mantelmeeuw........
en de kers op de taart is de Geelpootmeeuw ( in het Duits: Mittelmeermöwe ), die hier vrij zeldzaam is.
Na de grauwe vliegenvanger uit Zundert, opnieuw een zeldzaamheid.
Minder zeldzaam en zeer nadrukkelijk aanwezig, mede door de grote aantallen is de Grauwe Gans. Vanochtend gesignaleerd in de Nesselandepolder.
Vanochtend in Zevenhuizen ontmoette ik Willem ( een witte boxer ) en zijn baasje.
Ze waren vroeg op pad vanwege de warmtegevoeligheid van Willem. Even leek het tot een confrontatie te komen tussen Willem en een naderende schaapshond, die dacht een pas geschoren schaap te zien. Na het afscheid van baasje en Willem nestelde ik mij op een bank onder de bomen en trok mijn Merlin app.
En het is inderdaad leuk om dan weer verschillende vogels te zien oppoppen. En als het geluid klinkt kleurt de naam even geel. Voor het eerst verstond ik een winterkoninkje en een kauw.
Ook de huiszwaluw en de houtduif kwamen voorbij. Mogelijk meegereisd vanuit Zundert. Ik realiseerde me dat ik er een nieuwe hobby heb bijgekregen. Nieuwsgierig geworden naar wie er al die jaren naar mij fluit en ook omdat veel vogels zingen. Niet de ransuit, dat is meer stemwerk.
Op weg naar de auto ontmoette ik de dame die mij deze app had aangereikt. Dankbaarheid ging naar haar uit, terwijl zij bramen plukte voor iets heerlijks. Haar dochter is ornitholoog en had als zodanig haar vleugels uitgeslagen. Ze doet veel aan spotten in de goede zin van het woord. Wat mij aan de spotvogel doet denken. Burl Ives en Patti Page zongen erover: Mockin'bird Hill.
https://youtu.be/8J3YEgxntoQ?si=B-t5FAMCIDMNSn6u
https://youtu.be/XCWHRxezFC0?si=6kvAOkXfIZv3ry_S
Inmiddels nader ik het open water van de roeibaan. De oeverloper en de meerkoet laten zich horen. Gezellig. Tijd voor een lichte lunch.
Meerkoet.
Oeverloper.
Morgen verder....... Alhoewel: toch nog even naar buten geweest in een smalle groenstrook langs de nieuwe rijksweg. En dat leverde weer nieuw materiaal op:
de halsbandparkiet.
zanglijster
groene specht
De merel gaf tenslotte een uitgebreid concert.
Vandaag in Bleiswijk kwamen de Zwarte kraai, de Zwartkop, de Tjiftaf en de Meerkoet opnieuw in beeld en geluid.
zwarte kraai
Het was het begin van een nieuw aanbod:
de krakeend.
de koolmees.
boomkruiper
waterhoen
meerkoet
groenling
Al met al een mooie en groeiende collectie, waarin ook voor mij vreemde vogels als de groenling of de krakeend opduiken.
