Er waren weer 3 warme dagen op komst en die wilde ik goed gaan benutten. Vandaag viel mijn keuze op de Waterbus en een reis van het Rivium in Capelle aan de IJssel naar Dordrecht Merwede. Het Zalmhuis had inmiddels haar parkeerplaats afgeschermd, zodat er alleen geparkeerd kon worden langs de waterkant.
De loopplank naar de vlonder was door de lage waterstand zo schuin gaan staan dat het voor rollators levensgevaarlijk was geworden. De waterbus kwam mooi op tijd en ik had online een retourtje besteld met korting: 8,70 euro.
Daar de zon niet op het achterdek stond was het interessanter om binnen te gaan zitten, waar volop plaats was. De airco stond in een vriendelijke stand en ik maakte kennis met 6 kleine kinderen die achter mijn stoel Cirque du Soleil opvoerden, ook al waarschuwde de stuurman hen. Ik besloot mij kindvriendelijk op te stellen en sloot al snel vriendschap met een grappig 3 jarig jochie die echt ontkende dat hij mij geschopt had. Zijn hele lijfje bewoog ontkennend.
De reis verliep soepel en al snel landden we op het havenhoofd Dordrecht Merwede, dat waar 3 rivieren samen komen. Het was er zeer bedrijvig en er werd druk gemanoeuvreerd met superlange cruiseschepen.
Ik besloot koffie te gaan drinken in Museum Dordrecht, een minuut of 10 verderop. Maar eerst wilde ik de Kunstkerk zien. Dat lukte wel van buiten, maar niet van binnen. Gesloten ! Onderweg kwam ik een hofje uit 1625 tegen, opgericht door Arends Maartenshof, een regent, om de weduwen van soldaten ( 80-jatige oorlog ) op te vangen. Het was er verboden voor honden. Een Poezenhof bij uitstek.
Opvallend waren de zeer oude platanen ( ook uit 1625 ? ).
Dergelijke platanen stonden ook bij het Museum en vormden daar een schitterend bladerdek tegen de felle zon. Ik zag het terras, checkte snel 2 maal gratis in, bezocht de garderobe en het toilet. EEn gevoel van vrede en geluk overviel mij toen ik eenmaal buiten zat en voor mij een lieftallige dame uit een warm land mij koffie, taart en slagroom serveerde. Ik vond haar heel lief. Zij mij ook, gezien de reactie. Ja geluk komt nooit alleen.
Nadat ik dit genotsmoment zolang mogelijk in stand had gehouden, besloot ik naar binnen te gaan. Binnen was het koel. Zo koel dat het bijna te koel was. De dame in de shop had zelfs een extra jasje bij zich. Zo koel was zij. Maar kunst verwarmt en dus ging ik op pad.
Ook verkocht zij leuke hebbedingetjes
Er waren veel vrouwen te zien, verfijnde, mooi gebouwd, maar ook aartslelijke.
En opmerkelijk: op de afdeling klassieke werken kreeg ik heel veel zin om te gaan zwemmen. Net als Ary Scheffer. Ja kunst kent vele gezichten.
wordt vervolgd.
