Eunice kwam langs.

 Eunice kwam even langs.

Het was al aangekondigd als een flinke storm en oranje werd rood. Dus op vrijdagochtend nog even wat boodschappen gedaan en aansluitend ( vroeger als anders ) de sportschool bezocht. En inderdaad het stormde flink. Tot het genoeg was. De volgende ochtend reden er geen treinen, maar de zon scheen wel en dus een mooi moment om even de natuur in te gaan. Mits bereikbaar.

En inderdaad onderweg werd duidelijk dat het gisteren takkeweer was geweest in de meest ruime zin van het woord. De Rottermeren waren echter goed bereikbaar en hoe heerlijk is het dan om in de zon tegen de wind in te lopen. Ik volgde het pad langs het water bij de Koornmolen. Voor mij liep een jong stel met een kinderwagen. Tot het niet verder kon.

Er was spontaan een brug ontstaan tussen het eiland in het meer en daarmee was ook het pad kinderwagen-onvriendelijk geworden. Arm kind. Terug zou het een volle windvanger worden. Terwijl ik mij er doorheen wurmde verscheen aan de andere kant een man op een scooter. we zwaaiden naar elkaar. De boodschap was helder. Eugene was ook hier geweest.

Terwijl ik er zo tussen stond viel het mij op dat er al zoveel knoppen in de boom zaten. Die zouden nooit meer open gaan. En dat schept een band. Tijd om er een paar van te adopteren. Inmiddels hebben ze een eigen kamertje en drinken tevreden.

Op de terugreis reed ik door de wijk en zag toen pas de destructieve kracht waarmee de storm had huisgehouden. De wegen waren al vrijgemaakt, maar verderop vond ik nog een mooi exemplaar, die 2 andere bomen en een lantaarnpaal hadden meegenomen.

Ik heb nog even geholpen om de boom te verplaatsen, maar daar was meer voor nodig.

Nu stormt het weer. Franklin is de naam. Ik ga vandaag niet kijken. Ik zie het morgen wel.

Wel grappig zijn de creatieve opwellingen die zo'n natuurverschijnsel te weeg brengt. en dat soort opnames wordt breed gedeeld.

 Deze zomer hoef ik niet naar Pisa. En op deze weg rij ik voorlopig niet meer.

En...............opgeruimd staat netjes:

De Wortel Kolonie.

De Wortel Kolonie.

Het was vandaag eindelijk weer eens een zonnige dag. En dus een mooi moment om een van de tips van de Vlaamse Natuurmonumenten te gaan verkennen: de Wortel Kolonie. Een stukje Werelderfgoed in het kruintje van Vlaanderen..

Het was mooi te combineren met het vullen van mijn bijna lege benzinetank en het verwerven van wat Belgisch bier en brood. De Wortel Kolonie ligt in de regio Hoogstraten en in het natuurgebied wandel of fiets je soms in België, soms in Nederland.

Bij aankomst in Wortel schrok ik wel even van de drukte op de parkeerplaats. Er stonden zelfs campers. Maar na de koffie en de nog warme ham kaas croissant van de Carrefour ontdekte ik dat het gebied zo groot was dat er zeer veel ruimte en stilte onderweg was. En je kon er leuke natuurlijke dingen doen.

Onderweg waren om de paar honderd meter rustieke banken geplaatst, zodat even in het zonnetje zitten en rond kijken prima lukten. Op de route ontdekte ik een soort grafheuvel. Het was een overwinteringsplaats voor vleermuizen die een winterslaap houden, maar niet mogen bevriezen.

De Wortel Kolonie was vroeger een strafkamp. De gebouwen stonden er nog. Deels vervallen, deels geschikt gemaakt voor horeca met terrassen. Voor de kinderen een speeltuin, een racebaan, een kinderboerderij en je kon er kippen omgooien ( afbeeldingen ). Juist allemaal van die zaken waar de gevangenen naar verlangden. Overigens zag ik op de terugweg een andere, beveiligde gevangenis. Met tralies.

Daarna was het tanken geblazen. Helaas deed in Minderhout een Roemeense vrachtwagenchauffeur mee aan het blokkeren van. Deze keer 3 tankplaatsen en ook nog in tegengestelde richting. De chaos die ontstond heb ik snel verlaten om bij een andere pomp iets te proberen. Daar was de benzine 1.80 cent, 0,10 cent meer als eerder bij de blokkerende Roemeen. Dan maar het bos in met thee en koffiebroodje. Behaaglijk achter glas in de zon.

Later die middag lukte het mij wel: benzine 40 cent goedkoper dan bij ons.Dat rijdt toch anders.

Wortel, Meer, Hoogstraten, 12 februari 2022.

Intuïtief schilderen 30 januari 2022

 Workshop intuïtief schilderen.

Laten we iets met de zon gaan doen ! Geen gek idee in deze wat grijze tijden. Het wakker maken van de zon van binnen en die naar buiten brengen zodat je er een tijdje in kunt verblijven. En zo gingen we aan de slag. Alle materialen waren verzameld. Nu was het ieder voor zich en samen voor allen.

 Al snel worden de eerste veelal onverwachte resultaten zichtbaar. Maar dat is slechts het begin van een proces van laag over laag. Daardoor wil het landschap wel eens wat bobbelen ( aanbrengen van een vorige ondergrond ). Dat komt na het drogen weer goed.

Een geabstraheerde zon komt op vanuit een berg. Een rood-goud licht vult de ruimte.

Wat gebeurt hier ?

Een andere zonsopkomst vin elders plaats:

Het lijkt er vanmiddag op dat natuurkrachten sterk vertegenwoordigd zijn. Vuur, water, steen. Het is wat het is: het verschijnt, net als het werk hier onder, dat een zekere vervreemding oproept. Gaat het hier om een gloeiende bol die reflecteert in de zee of een reclame voor een pizzeria, annex viswinkel. Beiden mag. Je kunt erin zien wat je wilt al neig ik zelf naar het eerste. Bij nader inzien lijkt het erop dat de vissen vanaf de onderzijde verlicht worden ( en je kunt ook zeggen dat ze mondkapjes dragen ).

Intussen is er elders een sterk symbolisch werk op tafel gekomen, waarin associaties met een tipi of piramide in beeld komen samen met een contrast tussen een lichte en een donkere wereld.

Tussendoor verschijnt er een andere zon op tafel in de vorm van een mandala. Ook mooi.

Tijd voor de nabespreking van deze en andere werken. Sommigen zijn nog niet af of komen nooit af. En dat kan allemaal. We keken weer terug op een creatief moment van individuele samenwerking en uitwisseling. Intuïtief vooral en dat maakt het zo bijzonder. Dan komt ook het zonlicht dichterbij.

Rotterdam, 30 januari 2022, Henk.

Mantra avond in Gouda.

 Mantra avond in Gouda.

Het is vrijdagavond 28 januari als Eugenie mij thuis ophaalt en we samen naar Gouda rijden. We kunnen en mogen weer mantra's zingen bij Lambert Mutsaers in het Cultuurhuis Gouda ( vroeger de Koninklijke Naaigarenfabriek ). Deze fabriek is aan de buitenzijde ( en in details binnen ) verbouwd tot een prachtige accommodatie ten behoeve van de Kunsten.

Lambert staat ons al op te wachten bij de ingang van de zaal. Ook hij heeft er zin in. Maar eerst gaan we even thee drinken bij de bar die tevens dienst doet als winkel voor kunstbenodigdheden. Helaas was op het einde van de avond de tap nog niet open ( die moest nog wennen aan de heropening ).

En dan is het tijd om de zingen in de sfeervolle en goed geventileerde zaal. Mooie vleugel, kaarslicht, een spiegelwand die de ruimte verdubbelt, een bevlogen pianist en een dertigtal toegewijde zangers en zangeressen.

De smartphones gaan uit en Lambert speelt een "landings"-compositie. Daarna volgt het oprekken en inzingen. De tekstboekjes worden uitgedeeld. Geen onnodige luxe i.v.m. de Sanskrit-teksten, zoals Gayatri mantra en Om namo Bhagavate of het Jiddische Shalom Salaam of het Afrikaanse E Mokonzi. Door het veelvuldig herhalen is de tekst uiteindelijk niet meer nodig. Deze wordt / is ingenomen.

Tijdens het zingen is er de mogelijkheid om de ruimte op te zoeken, waarmee het zingen vanuit het hart met beweging ondersteunt kan worden. Tijdens Namasté groeten we elkaar, altijd een leuk ritueel. De avond eindigt in een veelstemmig en dynamisch Amen. Het is weer mooi geweest.

Henk, Gouda, 28-01-2022.

www.lambertmutsaers.nl

 

Rootskoor zingt bij Pro Rege.

Het Rootskoor in Pro Rege.

Het is donderdagavond. Het Rootskoor Rotterdam zingt voor de tweede keer in haar nieuwe accommodatie: Pro Rege in Rotterdam Kralingen. Gelukkig is parkeren hier geen probleem en na 18.00 uur gratis. Ik vind na wat gegoochel ( neen geen gegoogle ) met het éénrichtingsverkeer een mooie plek in het Rozenburgpark, bij het Libanon Lyceum  Pro Rege ligt op loopafstand. Anderen maken gebruik van de metro die op de halte Voorschotenlaan stopt.

Inmiddels weet ik waar ik alles kan vinden. De buitenkant toont dat de Pro Reges thuis zijn en ik naar binnen kan. Eigenlijk zouden we zingen in de bovenzaal, maar in verband met Covid en een aangeland tango-gezelschap krijgen we de kerkzaal tot onze beschikking.

Onze voorganger Herbert neemt moeiteloos plaats op het altaar en buigt zich onmiddellijk over de partituur op zoek naar zijn stemvork, terwijl de bassen zich achter de sopranen nestelen. Er is nog tijd voor wat nuttig overleg, maar bij het eerste teken veren zowel sopranen als alten op van hun stoel. De sfeer is gezet. Het inzingen begint.

Halverwege is het tijd voor pauze. Tijd om boven de bar te gaan verkennen en wat mee te deinen op Malando muziek. Helaas heeft de bar geen Westmalle Dubbel, wat ik wel een minpintje vindt. 

Om bij de bar te komen is wel wat klimwerk nodig en van boven af heeft het wel iets van een zwarte piste op de wintersport. 

 

Er is gelukkig net als daar een lift aanwezig, verstopt in een van de vele zij-gangetjes. Een ideale plek voor een kort en intiem samen zijn. Yes !

Terug in de kerkzaal valt het mij op dat er weliswaar veel ruimte is, maar dat het geheel ook nogal kaal in aankleding is. Er is een lichtpunt ( figuurlijk ) en dat is de goed doorwerkte collage boven het altaar. Daar vind ik ook de kleuren in terug die ons koor zo kenmerkt. Zo zijn links onderaan de bassen te zien, in het midden het heilig vuur van de tenoren. Er is ook een zoekelement, dat mogelijk met Bogoroditse Devo heeft te maken. Kortom er is veel te zien.

De akoestiek is echter prima. Vanuit mijn positie bij de bassen komt alles wat Herbert zegt als een trilling naar mij toe. Dat is wel even wennen. Tijd voor een geluidsopname.

 

 

 

Op 10 februari zingen we weer verder. 

Henk, 27 januari 2022.

https://youtu.be/InMhSNBlIg8

Deze link gaat naar Bogoroditse Devo met bladmuziek.
 

 

Winterbeelden januari 2022.

 Winterbeelden januari 2022.

De winter speelt zich al langere tijd af onder hogedrukgebieden zonder zon en met veel mist en bewolking. Het was dan ook een uitkomst dat er "in het zuiden" zon op komst was. Als een kind zo blij stapte ik met grote verwachtingen in de auto op weg naar België. In eerste instantie was het ook daar bewolkt.

Dat veranderde echter snel, nadat ik wat verder zuidwaarts was gereden en daar behalve zon ook een zonnige benzineprijs van 1,61 euro ontmoette. Wat een heerlijk gevoel. En nadat ik in de Carrefour een ladinkje Orval had aangeschaft ( weer een voordeel van 1 euro per fles ) kon mijn dag niet meer stuk. 

Tijd voor een mooie wandeling in De Mosten, onderbroken door 2 bankjes op de route waar het goed en droog zitten en af en toe klauteren was.

En na een heerlijke lunch bij "Altijd Beet" , het plaatselijke vissersdomein, werd het nog beter. De temperatuur steeg zowaar naar 12 graden. De klaterende fonteinen dansten in het zonlicht en alles zag er zo anders uit. Zo 2022.....

Ik kreeg zin om te zwemmen, met een biertje op het terras in de zon te zitten, maar helaas het terras was nog dicht en een zwembroek ? Wie had daar eerder aan gedacht. Het bleef dus bij koesteren in de zon. Zolang totdat de file riep ( nou ja de roep om voor de file thuis te zijn ). Het was weer mooi geweest. Het was alsof de auto ook anders reed. In ieder geval goedkoper.

 

De Mosten, Meer, België, 17 januari 2022.

De eerste winterbeelden van 2022 heb ik inmiddels vastgelegd. Met name op 1 januari was het stralend weer. Deze week overheerst de mist en er zijn ook tussenvormen. Hoe dan ook: het wandelen is er goed.

Overigens zijn de bankjes langs de route vochtig. Jumbo heeft daar een gezellige oplossing voor. Om blij van te worden.