vrijdag 2 oktober 2015

Zomerse activiteiten augustus en september 2015.

 Ja, het waren weer veel afwisselende activiteiten deze maanden.
Veel rondrijden in de mini-camper. Kilometers maken. En ook over de grens gaan kijken.
 Tussendoor op de zeldzame momenten met regen wat schilderen.
 Een permanente expositie in Welberg organiseren.
 Een rondje op de fiets langs de molens.
 Wat relaxen op de roeibaan.
 Even kijken of de pont bij Meerenbosch er nog ligt.
 Een virtuele boot aanleggen.
 Of een echte reddingsboot bezoeken.
 Achtergelaten worden door de waterbus.
 Enige tijd doorgebracht bij Robbeneiland.
 En dan als een speer terug naar de overkant.
 Met een conductrice die me niet op een 65 plus korting schatte, maar die toch gaf.
De schat.
 Even wat ruimte zoekend langs de Nieuwe Waterweg, maar wel met een comfortabele stoel en koffie. En het gratis krantje van André.
 Vogels kijken aan het strand.
 Genieten van de golfslag op het havenhoofd.
 Om tenslotte bij het Haringvliet uit te komen.
 Aan de kant wat water gedronken. Het was knap warm.
 Op de dijk later 2 schapen gereanimeerd.
 Getuige geweest van een bruiloft aan het strand.
 Bier gedronken met Inge bij zonsondergang.
 Lekker geslapen.
 In Antwerpen een verrukkelijke Fishburger geconsumeerd.
 Een vrouw over water zien lopen.
 In de buurt van Wouw eens even flink uitgepakt.
 Blauwe vlinders in een tuin gezien.
 Mijn auto op afstand bekeken.
 Na een lange reis het einde van deze tunnel gevonden.
 En lang was de reis. En dan nog wel met zware bepakking.
 Intussen werden thuis de eerste stenen uit de parkeerplaats gehaald.
Goed voor wekenlange herrie.
Om tot rust te komen naar de tennisbaan gegaan, waar net een oud huis vol asbest werd verwijderd.
Tussen door nog een mooi meditatieschaaltje gemaakt.
 Een advertentie op Marktplaats geplaatst.
 Een spiegelei geschilderd met Eugenie.
 Terwijl er buiten steeds meer werk van werd gemaakt.
 Het werd oppassen om hier niet door in de put te raken.
Twee weken 24 uurs aggregaatpompen deden mij weer naar vakantie verlangen.
Gelukkig was er nog wat te klussen in Steeenbergen.
 Altijd leuk zo'n nieuw zomerhuisje.
 Intussen een stuk potentieel gazon geëgaliseerd.
 De kar verplaatst en vloerbedekking gelegd.
 Ja, het was een actieve periode. Ik herkende het in het werk van Keith Haring in de Kunsthal.
Bizar, kleurrijk, expressief.
 Was getuige van een wonderlijke zwangerschap.
 Een hond op een voetstuk.
 En heel veel puzzelstukjes.
 Een Keith Haring die er al voor de expositie hing gezien.
 Eugenie ontdekt temidden van de zomerzachte gordijnen.
 Wat leidde tot een kopje koffie met verse rozen, terwijl buiten een zeehond in de regen stond.
Totdat de traumahelikopter landde op het Erasmus MC.
En Keith Haring ook in mijn schilderwerrk verscheen.
En dan was er ook de gezellige verjaardag waarbij we konden kiezen uit 2 appeltaarten.
Met parasol.
En heel veel blijdschap
En mooie bloemen.
En dan ineens weer de zomerhitte temidden van de gekoelde runderen.
In Strijensas een ei gezien.
Ja, het was een actieve tijd.


maandag 24 augustus 2015

Bramen, bramen en nog eens bramen.

Een doorn in het oog, nou ja, voor het oog. 
De braamstruiken bij vriendin Inge reizen al jaren de pan uit en steeds weer breiden ze zich ongebreideld uit. Tijd dus voor aktie.
Als je die kleine gezellig paarse vruchtjes plukt heb je dikwijls geen idee wat daaronder zit. Hierboven is een stukje zichtbaar. En dan 1000-voudig. En dan alle vertakkingen die zich vlechten en hechten aan al het andere groen.
De doornen zelf zijn ook onvergetelijk.
Met het edele handwerk wilde het maar niet lukken en dus werd het tijd om Wim erbij te halen. Wim met zijn grote mechanische hand.
Daar hadden ze ( tijdelijk ? ) niet van terug en na 2,5 uur opende zich een nieuw en toegankelijk gebied in de landschapstuin.
Al het ongerief bracht hij op de voor hem zo kalme manier naar "de poel", een mooie naam voor "de composthoop aller composthopen". 
En nadat hij nog een uit de kluiten gewassen boompje uit de voortuin verwijderd had en wij een goed gesprek over mollenverdrijving en autodealers afsloten,
werd het voor hem tijd om naar huis te gaan. Ja bij Wim leggen bramen en mollen al snel het loodje.
Tijd dus voor iets anders, iets moois, zoals de orchideën in de vensterbank, 
het nieuwe schilderij in de woonkamer,
 een binnengevlogen zeldzame vogel,
en een mals regenbuitje, dat de beloofde onweersbuien verving.
Ja, het is mooi wonen daar tussen de bramen.
Gelukkig zijn alleen de vruchten ervan nog aanwezig.




vrijdag 21 augustus 2015

Jonathan Livingston Seagull

Woensdag in Westerschouwen geweest. Wat een heerlijk relaxed strand. Wat een ruimte. Waar vind je dat nog op een mooie zomerse dag..............

Daar komt nog bij dat je kunt wandelen naar en op de Oosterscheldekering. Inmiddels voor mij onverbrekelijk verbonden met de Touretappe van dit jaar van Utrecht naar de Neeltje Jans. Alleen het weer was nu stukken beter.

Zoals gezegd. Heerlijk stil met opkomend water, waardoor we ook nog konden zwemmen.
Voor onze spullen hoefden we niet te vrezen. Er was bijna niemand in de wijde omgeving.

Terwijl ik daar zo zat kreeg ik gezelschap van een meeuw. Een mooi dier, statige houding, alles scherp ziend en absoluut niet schuw.
Jonathan Livingstone Seagull kwam in mij op. Ik kon de titelsong spontaan terughalen, zelfs zingen. Jonathan zelf vond het allemaal prima.

Ik werd blij van hem. Deelde mijn cashewnoten en genoot van zijn onverstoorbare aanwezigheid.
Nou ja, behalve die ene keer dat een verdwaald soort zwart bulldogje voorbij kwam, maar verder......
Of het door het ruisen van de branding kwam, het windstille weer, de zachte zomeravondzon, ik weet het niet. Wel kreeg ik steeds meer het idee dat dit geen gewone meeuw was, maar een reïncarnatie van een goede geliefde bekende, die altijd naar het water zat te turen. Zelfs Jonathans verhaal paste bij hem.

Mooi verhaal trouwens. Jonathan past niet in de clan. Hij wordt uitgestoten en is vrij. Hij trekt er alleen op uit om zijn unieke leven te leiden. Hij ontwikkelt nieuwe manieren van vliegen en zweven op de luchtstromen. Neil Diamond zong er prachtig over en de cd is weer wat dichterbij gekomen.

Wat was het heerlijk geweest om hier op het strand iets te koken en zo de zonsondergang mee te maken. Helaas. Wij trokken verder, Jonathan achterlatend. Die ging ongetwijfeld doen wat wij ook deden:
Mosselen eten.

Als Seagulls onder elkaar zal ik maar zeggen.