48 uur op de Welberg

48 uur op de Welberg.

Als ik op dinsdagmiddag op de Welberg kom is het er groen, heel erg groen. In alle tinten. Met name zon en schaduw werken daar graag aan mee.

Wie echter schetst mijn verbazing als ik plotseling een jonge ree door de tuin zie wandelen. Katten, mollen, fazanten en eksters, ja, maar een ree.

Het gaat hier goed met de wilde natuur.

Na het avondeten, dat zowaar buiten op het terras kan ( de zomer komt er aan ) wil ik nog een avondwandeling maken en beland zo in de velden rond Welberg.

Ook daar weer een verrassing: aan de voet van het Canadese bevrijdingsmonument is een klaprozenveld gezaaid en dat staat in volle bloei.

Een bord meldt dat dit ter gelegenheid is van 70 jaar bevrijding. Na de oogst zal het zaad gezaaid worden langs de zgn. Bevrijdingsroute.

Een mooi idee.

En over vrijheid gesproken: deze 48 uur zijn ook bedoeld voor het inrichten van de Dacia Dokker Zomercamper. En ook dat werd een verrassing.

Alles met dank aan Malke en Inge en Renée en Peter ,Annet van Dacia en VKV, die mij supporteerden om dit te kunnen realiseren.

Geplaatst door artohotze op 06:57 Geen opmerkingen:

Capelse kunstroute 2015

Capelse Kunstroute 2015

Net als in voorgaande jaren werd er ook deze keer in Capelle aan de IJssel een Kunstroute georganiseerd. Een van onze favoriete exposities is die aan de Sterrekinderen,

Mooie ruimtes, mooi uitzicht en vooral ook mooi werk van Bert ( schilderijen ) en Kitty ( keramiek ).

Het begint al in het trappenhuis. De medebewoners stellen graag hun muren beschikbaar voor het vele veelkleurige werk van Bert. En dat is te begrijpen.

Hij neemt ons mee in een wereld van verfijnde kleuren. die ieder op zijn of haar eigen wijze kan en mag duiden.

Soms is er dan een onverwacht werk dat ook even gezien wil worden, zoals dit:

Ook binnen met een blik op buiten staat schoonheid centraal. De inmiddels populaire vogels van Kitty zijn daar inmiddels neergestreken.

Een mooie plek om even te zitten, te drinken en te ontmoeten.

Binnen is ruimte gemaakt voor o.a. de Raku-maskers. Raku is een nogal riskant keramisch stookproces, waarbij natuurkrachten ( klei, steen, vuur, water, hout, zuurstof ) een sterke invloed op het resultaat kunnen uitoefenen.

Kitty kan door jarenlang met deze natuurkrachten te werken, ze goed hanteren. Echter nooit voor 100%.

En dat maakt dit werk vaak zo verrassend.

Zij houdt ook van decoratieve elementen.

Die voegt zij graag toe als extra.

En tussendoor zijn er drankjes, soesjes, schuimpjes  inkijkboeken en vooral heel veel kleur.

Voor meer informatie ( verkoop, cursussen ):

www.bertvernooij-art.nl

www.kittyvanderlinden.com

Eendragtspolder, een eldorado.

Eendragtspolder, een Eldorado.

Sinds een aantal jaren is de Eendragtspolder naast de Zevenhuizerplas bij Zevenhuizen en Nesselande uitgegroeid tot een prachtige gebied met eilandjes, roeibanen, fiets en wandelpaden.

De natuur krijgt er ook veel ruimte, wat merkbaar is aan de rijkdom aan vogels en begroeiing.

Wat mij vooral aantrekt is de ruimte, de stilte, de wijdsheid. Met name in de vroege avonduren.

 Water, heel veel water. Schoon en helder alsof het pas ververst is.

Dat alles gescheiden en ook verbonden met land, vooral via de vele bruggetjes.

En op steeds meer plaatsen plekken om te zitten en gewoon te zijn.

Temidden van lucht, land en water. 

Geplaatst door artohotze op 06:16

Portretten.

Mijn schilderwerk ligt eigenlijk al een aantal weken stil. Mogelijk een schilderblokkade.

Hoe heerlijk dan ook dat op donderdagavond de ban gebroken werd. En op zaterdagmiddag zelfs totaal over boord ging. 

Van de 6 schilderijen kwamen er drie potretten als het meest bevredigend tevoorschijn. 

Heftig, expressionistisch werk. Heerlijk om te doen. Laag over laag, 

En elk met een eigen verhaal.

En toen werd het stiller, meditatiever en kwam er dit:

Nooit eerder gezien en dat is mooi.

 

Eet je een hapje mee ?

Het was even discutabel of het vanavond kon: gezellig buiten eten. 

H. en L. hebben een arcadische volkstuin op een plek die rustig  idyllisch genoemd mag worden.

Echter in de aanloop: 

Veel wolken, frisse wind en een wellicht snel dalende temperatuur.

Maar zie: ineens trokken de wolken weg en deed de zon zijn jas uit om er flink op los te schijnen.

 En in de luwte van het tuinhuis stond geen wind, kortom: de hapjes konden komen:

 

L.had vanavond een variant op kip bombay met basmatirijst op het menu staan. Gegarneerd met gemarineerde komkommerschijfjes en een bonte variëteit van meloenblokjes toe.

Ook waren er gegiste druivensappen van de Blauer Schweigelt en de Sauvignon Blanc.

Daarna werd het frisser en gingen we naar binnen alwaar buurvrouw K. ons kwam helpen met de afwas. In een goed gecoördineerde samenwerking, waarbij H. het gemakkelijkste deed zorgden wij ervoor dat alles weer pico bello zou worden achtergelaten.

 Helaas hadden we een placemate buiten laten liggen ( hapje mee eten ? ) en twee intelligente eenden hadden dat zodanig opgevat dat zij................merkwaardig genoeg, niet de groenten of plantjes, maar de diepblauwe slakkenkorrels in hoog tempo opaten. Mogelijk werden deze ( het is broedtijd ) voor viagra aangezien.

Daarmee werd ook de onbeschrijfelijke eetlust van de slakken duidelijk.

Het was weer mooi geweest en terwijl de zon onderging begaven wij ons naar warmer streken, behalve buurvrouw K. , die nog een boek over poolreizigers wilde gaan lezen.

Heel moedig ! Anderzijds is zij ook al op vakantie naar IJsland geweest.

Roeien met de riemen.......

Bij gebrek aan een ruime tuin of een terras met weids uitzicht, beweeg ik mij graag naar de Eendragtspolder. Mooi gelegen tussen de Zevenhuizerplas en de Rottermeren.

Het is er weids, het is er mooi, het is er meestal stil en er is volop luchtverversing, met name als het waait.

Een heerlijke plek om te zijn. Gras maaien wordt gedaan. Net als het roeien.

De vlonders nodigen uit tot een aanloop.......

De weinige mensen die ik er tegen kom zijn mensen die wandelen, fietsen of roeien.

En dan zijn er de duizenden watervogels die zich in de randgebieden en op de eilandjes genesteld hebben.

Ik kan daar uren naar kijken. 

Om niet achter te blijven loop ik regelmatig gestructureerd langs of rondom deze 2 km lange roeibaan.

Fijn daarbij is dat je kunt zien hoeveel je gelopen hebt of nog gaat lopen./

Grote borden om de 250 meter helpen daarbij. En................een leesbril is niet nodig.

De dynamiek van de achten spreekt voor zich. De kracht en de snelheid die daarvan uitgaat is zelfs voor de coach op de fiets moeilijk bij te houden.

Schoonheid is er ook. Een zachte voorjaarsavond, windstil, kalm water met alleen een enkele skif in het water. Beweging en verstilling tegelijk.

En daar hou ik van.

Rucphen.

Een moeilijke naam om uit te spreken. Ergens voor in de mond gaat het dan niet fijn.

Desondanks besloot ik om er eens in de bossen te gaan kijken, immers het was een mooie dag en er was voor morgen regen op komst.

Nu had ik recent ontdekt dat ik over een geintegreerde navigatie beschikte. Rucphen ( het foutloos schrijven valt ook niet mee ) werd mijn eerste ervaring hiermee. Het invoeren van de Roosendaalsebaan bracht mij precies linea recta waar ik wilde zijn:

Na een korte verkenning van het omliggende bos vond ik een uitstekende plek om mij te nestelen, zodat ik in alle rust die gedachten kon ontwikkelen , waar ik deze week nog niet aan was toegekomen:

Een soort "Rucphendse Mindtraining" op een militaire oefenterrein. Yes !

Daar ik met mijn geleende auto niet de mogelijkheid zag om hier onbeschadigd binnen te rijden bleef enerzijds parkeren een goede zaak........

Anderzijds diende ik wel mijn hele accomodatie door het mulle zand van dit onbegaanbare woud te slepen om het ergens gewoon leuk te hebben.

En dat lukte. Met een zucht.

Alle bomen stonden keurig in het gelid en voor mij was een tafeltje voor officieren, waar ik graag gebruik van maakte.

Zo bracht ik uren door met het lezen van wat gelezen moest worden, het beluisteren van de vele vogels en het meeschuiven van mijn accomodatie als de zon weer eens achter een hoge den verdween.

Er er was koffie met broodjes en een appelflap na.

Leven als God in Rucphen. Je moet er maar opkomen. 

En als het dan zover is: er gewoon van genieten.