Intuïtief schilderen, een workshop.

 Deze keer zochten wij inspiratie in het toch wel wat ongebruikelijke en tegelijk fascinerende werk van Aline Thomassen. Zij schildert figuren, waarin "energetische afwijkingen" zichtbaar worden. Dat is niet altijd even prettig en tegelijk een uitdaging.

Maar eerst was het tijd voor een sublieme taart van Eugenie met peren, appel, kaneel, speculaas en een snuifje advocaat. Desgewenst met slagroom.

En zo passend bij dit thema. 

In het begin was het best even zoeken, omdat we niet naschilderen, maar werken in de sfeer van........

 

 

 

Een raadselachtig schilderij over een vrouw in een wat verwarrend landschap. Zij wil door ons ( of in ieder geval door de kunstenares ) gezien worden. Zo lijkt het of zij een masker heeft afgezet ( tussen haar voeten ), waardoor zij in al haar aspecten zichtbaar wordt. 

 In het tweede schilderij richt zij zich heel direct naar de toeschouwer. Zichtbaar. Op zoek naar antwoorden op te stellen vragen. Een krachtig beeld.

 

 

 

Een andere kracht opent zich in het dragen van de rudimentaire vorm van een kind. Dat deel zal nog aandacht vragen. De vrouw kan dat aan. Mogelijk draagt zij het in zich en maakte de kunstenaar haar transparant.

 

 

Over innerlijke bewegingen heeft deze persoon niet te klagen. Het lopen gaat wat minder, maar wisselen accordeon en messenset elkaar moeiteloos af. De centrale lichaam -as staat  echter goed gegrond. 

Het derde schilderij toont licht en tevredenheid in beweging. De vaste contouren van het lichaam vervagen enigszins. Meer energie als vaste vorm.

 

Een klassieke schoonheid die associaties oproept met Medusa. Echter wie Medusa denkt en ziet raakt versteend. In dit beeld echter is er sprake van groei en tevredenheid daarover. Wel een beeld uit een zee vol koralen.

 

 

Minder vreugdevol, ja zelfs duister kijkt deze vrouw ons aan. In mijn optiek draagt zij een veelkleurig schild vol afleidingen. Enigszins Gothic ? De echte persoon is daarachter aanwezig. De borsten worden nu meer ogen van een wezentje dat verwondering ervaart.

 

Het laatste schilderij dat deze middag verschijnt is een landschap, waarin tal van energiestromen in beeld worden gebracht. Zo mooi chaotisch en oer.

En dan is het weer tijd voor reflectie en bespiegeling, maar niet zonder de Mandala van Malke, die voor elk wat wils heeft of het nu bij de Grüner Veltliner is of bij de Jasmijnthee.

 

 Het was weer een mooie middag.

Henk.