Uit het schrijfcafé Hoek.

Wanneer het echt lente is.

Het blauwborstje was toevallig wat te vroeg uit haar eitje gekropen. Dat kwam mogelijk door het broeikaseffect onder de veren van haar moeder. Met haar kopje via een kier constateerde zij dat het nog veel te koud was en trok zich snel weer terug in de behaaglijkheid ter plekke. Terug in het ei ging niet meer. Dat was aan stukken gebroken. En zo bleef zij onder de rokken van moeder zitten en ging door met groeien. Daar zij nogal klein behuisd waren kon het gebeuren dat moeder soms alleen nog schuin in haar nest kon zitten. Soms dreigde zij bij lokale onrust zelfs over de rand te vallen. Dat mocht niet lang meer duren.

Geleidelijk verdwenen er meer wolken, kwam de zon er beter en warmer door en braken de bloesems aan bomen en struiken open. Blauwborstje klom naar de rand van het nest, strekte haar tot dan toe opgeslagen vleugeltjes uit en zong een lied. Dat klonk niet gek. Niet vreemd omdat zij tot het geslacht van de nachtegalen behoorde. Na 3 dagen van rekken en strekken verliet zij het nest en belandde op de top van een tak aan de Zevenhuizer Plas. Voor het eerst zong zij in het openbaar en al snel verzamelden zich toeschouwers uitgerust met kijkers, camera's en opname apparatuur. Ik stond daar ook. Bij toeval, maar kon het vogeltje eerst niet vinden tot een rondborstige dame mij mee wenkte en vroeg of ik langs haar uiterst verzorgde vinger naar een punt in de boom wilde kijken. Daar zag ik haar. Voor het eerst van mijn leven: een blauwborstje.

Ja, zei de dame, als je het blauwborstje ziet en hoort, dan is het pas echt lente. 

Henk, Rotterdam 13 april 2026. 

 

 

Haiku:

een nestblijver zijn

totdat de lente echt verschijnt

met blauw-borstige zang. 

 

Het mooiste deel van de dag..........................

Het mooiste deel van de dag is voor mij het moment dat ik zing. Het maakt niet uit wat, waar of wanneer. Onder de douche, achter de PC, op het koor, in de sportschool, het zwembad.........

Heb je die man daar in baan 3 gezien ? Volgens mij is hij verliefd. Elke keer als hij hier is gaat hij na verloop van tijd zingen. Eerst voor zichzelf en dan voor de dames in baan 2. Zo zong hij laatst voor een dame "Ik heb jou voor het eerst ontmoet: daar bij de waterkant !" Dat gaf be- en ontroering. Voor een andere dame, voorzien van drijfmiddelen deed hij : "Ik zing een mooi liedje, mooi liedje voor jou". Na een paar herhalingen werd ze ongeduldig en zei: Wanneer komt dat liedje nou ?

Dit is het liedje, gaf ik haar terug. Waarna zij vroeg of ik het wilde herhalen, maar omdat in in de zgn. "snelle baan " zwom kwam het daar niet meer van. Een man in baan 2 vond dat ik er beter aan deed mijn mond te houden. Begrijpelijk als je snel geëmotioneerd raakt.

Het valt het mij op dat ik tijdens het sporten steeds meer contacten krijg met "ouderen" ,die iets in de muziek gedaan hebben of nog doen. Zo had ik vanochtend in de sportschool de tekst van The Doors "Love you madly" ( 1971 ) meegenomen. Het nieuwste nummer voor Do It Again, onze band.

Deze tekst zachtjes zingen tijdens het fietsen maakt dat het gemakkelijk beklijft en indaalt. All your love, all your love, all your love.........de oren van 2 dames ornitholoog spitsten zich. Heb je die nachtegaal gehoord ?, zei een humeurige man. Dat is geen nachtegaal, zei een van de dames ornitholoog. Dat is een blauwborstje. Als hij zingt is de lente begonnen. 

 

 

 

 Quain:

dank u

voor deze dag

zo veelzijdig als nu

is zij zelden eerder geweest

dank u. 

 

Henk, Rotterdam, 13 april 2026.