Op bezoek bij Mark Rothko.

Elke keer als ik in contact kom met Mark Rothko's latere, meer meditatieve, werk fascineert het mij.

Het is zoveel meer als kleurvlakken op een doek. 

Voor mij is het de weergave van een staat van zijn. 

 En dus wilde ik de kans niet onbenut laten om zijn werk "in levende lijve" te zien en te ervaren.

Het Haags Gemeentemuseum kwam daardoor op het programma. 

Daar aangekomen ( gratis parkeren....waar vind je het nog ? ) vond ik een lange rij grijze golvers die ook wel een Rothkoootje wilden zien.

 Met de beoefening van geduld lukte het mij om gereduceerd ( in prijs ) binnen te komen. De Rotterdampas ( niet vergeten ) bracht een korting van 8,5 euro.

Het Museum had veel gedaan om Mark in het zonnetje te zetten: schilderijen, boeken, posters, kaarten en zelfs tassen in zijn meditatieve kleuren.

Allemaal heel verleidelijk.

 Op de bovenetage was zijn werk chronologisch in de zalen geordend. Zijn vroegere werk deed mij eigenlijk niets. Daar ging ik snel aan voorbij. Ik kwam voor de grote vlakken.

 Er was gelukkig voldoende ruimte om enige tijd in stilte voor de diverse grote doeken te staan en deze te laten binnenkomen.

De behoefte om de schilderijen te fotograferen was groot - maar mocht dat wel ? Ja zeker. Zelden heb ik zoveel foto's zien maken. Het verlangen om meer mee te nemen als "het moment" was groot.

Waar ben ik hier ? Wat zie ik ? Wat voel ik ? En hoe ziet het er heel dichtbij uit ?

Fascinerend.

Wat mij ook opviel was de mildheid van het publiek. "Men " hield rekening met elkaar alsof we dat vantevoren hadden afgesproken. Geen enkele dissonant. Of hoorde het bij de aard van dit werk.

Het latere werk van Mark wordt steeds donkerder. Dat lijkt op afstand iets sombers, depressiefs te hebben totdat je er vlak voor staat: een bijzondere intensiteit kwam naar mij toe. Veel diepte, stilte en ruimte.

Dan ben ik echt aan een expressootje toe. Dat hebben ze hier in navolging van het Rijksmuseum opgelost door de binnenplaats met glas te overkappen.

Het ziet er gezellig uit. De koffie is prima. De stoel een verademing na al het staande innemen.

Daarna ga ik nog een keer terug voor de meditatieve doeken waar een toelichting bij wordt gegeven:

Mark Rothko bedankt voor een bijzondere ervaring.

Lam Tikka of Rund Tikka

 Het is zaterdagavond 4 oktober. 

Na een lange middag met intense en ook boeiende familieopstellingen hebben we honger.

We gaan naar buiten erop vertrouwend dat er ergens nog een tafeltje vrij zal zijn. Het voelt als een warme zomeravond en overal op en rond het Dageraadplein ( rare naam zo in de avond ) zijn de terrassen en restaurants goed gevuld.

Een ons bekende passant adviseert een Indiaas restaurant en onze knorrende magen geven al visioenen van culinaire hoogstandjes aan de oever van de Ganges ( gezonde trek heet zoiets ).

Het restaurant is gevestigd waar ooit dé grootste videotheek van Antwerpen was en toepasselijker kan de naam niet zijn : Ballywood ( Bollywood is vermoedelijk auteursrechtelijk beschermd ).

We krijgen een net vrijgekomen tafeltje ( kipkluivers zo te zien ) aan het raam en bij de deur, zodat we niet alleen naar buiten kunnen kijken, maar later ook van de plotselinge klimaatsverandering kunnen getuigen.

We krijgen een loodzware menukaart met een bijna oneindig aantal mogelijkheden op het gebied van kip, lam en rund. Gegarandeerd met gember, koriander en kurkuma. Yes !

Soms is het ook verwarrend. Zo zit er klaarblijkelijk kippeborst in de Lam Biryani. 

En een plofgeluid doet ons besluiten geen kip te nemen maar te gaan voor Lam Tikka......

En - dat sprak mij het meest aan: Rund Tikka.

De Engels sprekende, Marokkaans uitziende ober uit India adviseerde ons een combinatie van kleine en grote schotels te kiezen, die mooi bij elkaar zouden aansluiten en zouden leiden tot een gevoel van tevredenheid ( alsof we opnieuw in een opstelling zaten ).

Het werden Rund Tikka met Lam Tikka met daarnaast een basmatirijstschotel met koriander, een gestoofde aubergine/aardappelschotel en de specialiteit van Ballywood: de spinazie-eieren-mix. Daar lustten we er wel 2 van.

En dan waren er de meer lokale godendranken: Leffe. Stella en......Spa.

De spinazie- ei-schotel was inderdaad van een andere orde: voedsel uit de hogere kasten van het Indiase.

We kregen er een Popeye-gevoel van. En extra kracht hadden we wel nodig. Het moment dat de deur openging kwam er een harde koude wind over onze Tikka's heen. De regen geselde op de ramen en alleen rondvliegende bladeren dempten het geluid van deze toch onverwachte overgang.

Ons vasthoudend aan de gevels vochtend wij ons terug naar huis.

Daar was het nog warm en er was nog koffie.

Een uurtje later plaatste ik mijzelf in de Ark van Noah-modus en glibberde en glabberde ik door goedgevulde wielsporen terug naar Rotterdam. Thuisgekomen was mijn auto gewassen. Een mooie bijkomstigheid.

Familie- of systeemopstelling.

Zaterdag 4 oktober 2014.

Ik ben in Antwerpen voor een aantal familieopstellingen bij R. en A. 
Er zijn 3 deelnemers met een in te brengen thema of vraag. En er is een grote groep representanten aanwezig.

Familieopstellingen

Principe
Deel uitmaken van ons gezin van herkomst en grotere familiesysteem heeft vaak veel meer impact op ons huidige leven dan wij beseffen. Je familie kies je niet, daar word je in geboren, met alles wat daarbij hoort, lief en leed en met alles wat soms generaties lang al wordt doorgegeven, verzwegen of verloochend. De effecten hiervan kunnen onbewust diep doorwerken op ons huidige leven en op de problemen die we daarin ervaren. 

Een familieopstelling kan verborgen dynamieken zichtbaar maken waar een vraag of probleem mee verbonden kan zijn. Ook kan het zijn dat je familie of andere relaties slechts een spiegel zijn, die dingen in je wakker maken en je de gelegenheid geven iets te leren. De uitkomst van de opstelling geeft vaak emotionele opluchting en werpt altijd een nieuw licht op datgene waar je mogelijk al langere tijd mee worstelt.

Grondlegger
Bert Hellinger is de grondlegger van familieopstellingen. Hij werkte jarenlang in Afrika, waar hij o.a. gefascineerd raakte door de belangrijke functie die familieverhoudingen spelen in het dagelijkse leven. Na jarenlange observaties kwam hij tot een paar wezenlijke basisprincipes:
- Ieder lid van de familie hoort erbij en heeft recht op zijn/haar plek
- Er is een rangorde: ouderen gaan voor jongeren
- Er is een balans nodig in geven en nemen, waarbij ouders geven en kinderen nemen
Deze principes gebruikte hij als basis voor zijn werk.

Werkwijze
De opstelling begint met een vraagstelling die ingebracht wordt door een van de deelnemers. De begeleider vraagt je vooraf belangrijke feitelijke gebeurtenissen voor jezelf op te schrijven uit je familiegeschiedenis, zodat ze beschikbaar zijn als dat nodig blijkt. Daarna volgt een opstelling met behulp van mensen uit de groep die gevraagd worden om plaatsvervanger te zijn voor familieleden uit jouw systeem; inclusief een plaatsvervanger voor jezelf. Deze personen geef je intuïtief een plaats in de ruimte waarna  je vanaf de kunt observeren wat er gebeurt. De plaatsvervangers nemen waar wat er bij hen gebeurt en of ze zich bewust zijn van de andere plaatsvervangers. De begeleider  probeert de dieper liggende oorzaken van  het probleem of de vraag aan het licht te brengen en ordent de onderlinge verhoudingen. 

Hierna kan herstel plaats vinden en kan de levens en liefdesstroom meer de vrije loop krijgen. Wie een opstelling beleeft, ervaart deze veelal als zeer liefdevol en krachtig.

Voor wie / wanneer
Voor een ieder die in zijn/haar leven terugkerende thema`s, hobbels, problemen, vragen heeft over familie, relaties, opvoeding, ziekte, werk, zelfvertrouwen, depressie, verslaving, burn-out, adoptie, terugkerende conflicten , gevoelens van er niet bij horen, niet gezien worden, niet vrij voelen, gedragsproblemen bij kinderen, keuzevraagstukken bij(ver)kopen van een huis, baan of opleiding etc.
 

De 5 ritmes: Chaos in beeld.

Het is woensdag 1 oktober 2014. 

Samen met R. en S. ga ik deze avond een conceptueel kunstwerk installeren in de zaal van Orion aan de Wollefoppenweg in Oud Verlaat.

Centraal thema voor deze avond is het ritme Chaos. 

R. heeft het basisidee ( 4 fasenplan ) gemaakt en de vraag is hoe we dat in beeld kunnen brengen.

 In fase 1 is sprake van zeker weten, vertrouwen op het bekende. Er is richting, ordening, focus ( ritme Staccato ).

Maar dan breekt fase 2 aan. Die van het vastzitten. Ingeklemd in de mentale constructen. Medicijnen en mindfullness worden ingezet om wat ruimte te scheppen.

Helaas: dan wordt de situatie onhoudbaar en begint fase 3:

de CHAOS.

 De Chaos is als een wilde oceaan. 

Weinig houvast.

 Alleen overgave en doorleven helpt.

En goed doorademen.

 Dan opent zich de mogelijkheid tot vernieuwing, een nieuwe fase, groei, organischer met meer licht.

Het ritme Lyrisch kondigt zich aan.

Aardappelnarooi in de Hoekse Waard

Vandaag zondag is het prachtig najaarsweer. En na een aantal nuttige en zinvolle bezigheden kwam het verlangen naar het platteland weer op. Fiets in de auto, een eet- en drinkpakket en met de Hoekse Waard als bestemming.

 De Hoekse Waard bleek Goud Waard: na een onverwachte koersverandering kwam ik terecht op een stille, zonnige plek tussen de aardappelvelden. Eerst had ik het nog niet door, maar toen mijn oog op een eenzame aardappel viel ging ik wat verder kijken. Er was flink gerooid, maar de krieltjes lachten mij toe en riepen: raap mij !

De na-rooi kon beginnen. Eerst in een bakje, toen in een zakje en als een vervente aardappeleter: de tas.

Het een en ander verliep niet onopgemerkt. De schapen aan de andere zijde van de weg lieten horen ook wel wat te lusten. Hoe heerlijk: ik liet het aardappeltjes regenen en de schapen werden zo dol op mij ( of toch de aardappels ) dat zij mij bij het wegrijden bleven volgen.

Op naar het Haringvliet ( zo vermoed ik ). Fiets uit de auto en zo de boel verkennen.

En zo belandde ik op Kaap Numan, het zuidelijkse puntje van de Hoekse Waard.

 Het uitzicht was weids.

En na deze avontuurlijke tocht ging ik voor een rondje avondzon terug naar de plek tussen schaap en aardappel.

zaterdag schildermiddag

Het is  zaterdag 27 september en wij zijn er klaar voor. E. heeft diezelfde ochtend al ruimtelijk gewerkt en heeft een paar voorbeelden daarvan meegenomen. Ze zien er niet alleen leuk uit, maar smaken ook voortreffelijk bij de thee of koffie.

Tijdens deze verkenning kijken we naar mogelijke inspiratiebronnen voor vandaag. E. heeft de expositie van Wouter Stips "Een kind van 70" in het Singermuseum in Laren gezien. Naïeve schilderkunst van het hoogste niveau.

Wij besluiten, ook al zijn wij nog geen 70, dit als uitgangspunt te nemen.

De actualiteit van deze week komt hierin voorbij. Daarnaast is het leuk om te doen. Echter niet al te lang. 

Weldra breken de meest expressieve impulsen van ons door.

M. laat de golven dansen en beuken op de blauwe rotsen.

Terwijl bij E. een magisch-realistische vlinder meebeweegt op een dynamisch kleurenveld.

Geweldig!

Na deze eerste ronde verrast M. ons met een aantal homemade miniatuurtjes.

Ja er is ook culinair veel expressie,

 

Daarna gaan we ondersteund door de Angolese fado van Waldemar Bastos verder.

De muziek laat onze penselen en heupen ritmische bewegen en dat is te zien:

 Aan het einde van de middag is het atelier gevuld met een achttal schilderijen. 

Met verwondering, humor en plezier kijken we terug en naar ons werk.

Het was weer mooi.

Van Sushi tot astrosteentjes.

Het is zaterdagmiddag half 5 als ik bij E. aanbel om samen met J. en A. ons maandelijkse "anders avondje uit" te gaan beleven.

E. heeft de tafel prachtig gedekt, terwijl Katie Melua met een mild geluid de achtergrond vult.

 

 

E. heeft het talent dat zij zonder veel moeite een cateringsbedrijf zou kunnen leiden.

En wij mogen daar getuigen van zijn.
En van mee-eten.

 

Macadamia's, zoute amandeltjes en olijven en een koele witte droge wijn ( die ook water met citroen mag zijn ) vormen de binnenkomer.

Daarna begint het groot, niet te vermijden meerkeuzemenu.

We beginnen met Sushi en Noorse zalm.

 

En we eindigen met koffie, Quaryantes Y Tres en bonbons en luxe koekjes.

Daarna ging astrologe J. aan de hand van astro-steentjes en haar kennis van de planeten, huizen en dierenriemen met ons vooruit kijken op de komende week ( die nu al zo goed begonnen was ).

 

Dit bracht een boeiende uitwisseling van gedeelde ervaringen.

 

 

Het was weer een rijke avond.

Met dank aan allen.