Een nieuwe collage voor de dans.

De afgelopen 2 dagen ben ik weer in mijn schildermappen gedoken.

Doel: een collage-achtig schilderij met danselementen. Deze keer wilde ik wat groter werken en ben - uit balansoverwegingen - dit was genoeg - gestopt bij 1.00 bij 1.25 meter. Arbeidsintensief, dat zeker.
En blij en tevreden met het resultaat dat na veel wikken, wegen, knippen en plakken tot stand kwam.

 Elk beeld van 25 bij 25 cm vertelt zijn / haar eigen verhaal.
 

 

De insteek, die geleidelijk ontstond, was die van "samen dansen".

Deze keer heb ik gekozen voor een ophangsysteem zoals dat bij quilts gebruikelijk is.

Daar heeft het dan ook veel van weg.
Veel kijkplezier.

Pruimentijd, van de appel en de peer.

Het is weer oogsttijd en dat betekent dat ik mij incidenteel op hoog niveau begeef en bevind: in de boom.

De oogst, die in 2011 ongekend was, vorig jaar ronduit slecht, was nu van een uitstekende ertussenin maat.

Met name de pruimen hingen dit jaar in ware "druiventrossen" aan de boom. Dat kan ik niet meer laten zien, maar wel - een beetje - van de opbrengst:

 

De eigenaresse van deze fruitplantage deelt dan graag uit en dat heeft tot gevolg dat veel mensen in de regio West-Brabant en Rotterdam in deze periode "aan de pruim" zijn.

Ze worden gegeten door familie, vrienden, zangkoren, zwem-, yoga- en tennisclubs, dansers, schilders, kinderen. Wie er in de week ook voorbij komt, steeds weer klinkt: "Pruimpje ? ".

Ze zijn dan ook verrukkelijk.

 

En dan zijn er de moesappels ( zeer rijke oogst ), handappels ( mooi van kleur en smaak ), de conferences ( nog even narijpen ) en de stoofperen.

Een rijke mix.

 

 

Enig probleem is: waar laat je dit allemaal ?

Gelukkig zijn er dan de nachtkastjes, waar elk laatje zijn / haar eigen vrucht draagt.

 

 

En het ruikt nog lekker ook.

Wat heb jij gisteravond gegeten ?

Een normale vraag.

Hierbij het antwoord:

 

Ik heb de diepvriesgarnalen, bevroren, 4 minuten in kokend water ( met wat peper, Himalaya-zout, en persillade ) gedaan. Daarna afgieten en afkoelen met koud kraanwater.

De verse bladsalade bereid met olijfolie, blackberry-azijn, persillade, schijfjes tomaat en

een tipje ketchup.

Daar gingen de garnalen doorheen.

 

2 soorten frites ( French and Dutch ) met natuurlijk romige mayonaise.

Het zag er zo uit:

 

 

Enig nadeel: ik krijg er weer zin in.

 

Van strafrechter naar boerenbrood met oude kaas en appelstroop.

Toen A. mij voorstelde op bezoek te gaan in het gerechtsgebouw op de Kop van Zuid vond ik dat een leuk idee.

Nu nog trouwens.

We stapten zo uit de metro het gebouw binnen. D.w.z. eerst moesten onze zakken leeg en broekriemen af. Anders konden we niet door de metaaldetector.

 

Even overwoog ik nog een foto van de ingeleverde spullen te maken voordat ze door de donkere kamer gingen ( je weet maar nooit ), maar dat zou geen beste eerste indruk zijn.

Voordeel was dat A. hier jaren gewerkt had, overal welkom werd geheten en daar ik niet van zijn zijde week voelde ik me al snel deel van de justitiële familie.

 

 

We belandden bij een bijna 2 uur durende zaak voor de strafrechter. Geen oude wijze man met een grijze pruik, maar een vitale, jonge, lichtgetinte vrouw die blijk gaf van veel helderheid en breed inzicht. Ja, ik zat in de bewondering.

Achtereenvolgens hoorden wij de rechter, de verdachte, de officier, de advocaat, enz.

Inhoudelijk kan ik natuurlijk over de zaak weinig melden ( plaatsvervangend ambtsgeheim ),

maar duidelijk werd dat als de verdachte alleen geschilderd had, hij hier niet had gestaan.

Hij was blij met de uitspraak. Wij met het geheel.

En nadat ik de rechter gecomplimenteerd had met haar kwaliteiten werd het tijd voor koffie ( ik had moeite om afscheid te nemen ).

 

 

En na een eerste koffie met broodje in een lokale coffeeshop wilde A. terug naar huis. Maar mijn reislust was gewekt en tegen de harde wind in gingen we naar de nieuwe Lantaarn -'t Venster- gebouw, dat echt mooi en licht was.

 

Na een eerste verkenning zagen wij de prachtige koffiebar aan de Maas en ja, dan kun je niet zomaar weggaan. En opnieuw werd het koffie met de lokale lunchlekkernij: Bruin boerenbrood met oude kaas, appelsnippers en appelstroop. Het smaakte uitstekend.

 

Een dringende oproep maakte dat wij weer naar huis moesten en nadat we buiten nog even omhoog gekeken hadden reisden we met de metro terug.

 

 

Een welbestede dag, waarbij ik wel geleerd heb dat als je boos wordt in het verkeer of op het politiebureau, het beter is ook daar tot 10 te tellen of iets anders te gaan doen.

Dat is eigen wijsheid.

 

 

 

Installatie in Orion.

Nadat ik eerder mijn sjamanistische installatie ( a la francaise ) in de tuin had opgebouwd en afgebroken en er vervolgens 3 dagen mee in de auto had rondgereden, mocht ik hem / haar opnieuw opbouwen bij de 5-ritmes dansavond in Orion.

Dat viel knap tegen. Mede omdat de houten vloer nogal glad was waardoor het geheel nogal schaatsneigingen ging vertonen. Gelukkig had R. zijn boomstam bij zich en zo kwam alles goed.

 

Aan de overkant van de inmiddels gerestylde zaal van Orion was een afbeelding van een lianenbrug te zien, die voor mij naadloos aansloot.

 

 

Dit werd nog sterker toen R. zijn indiaanse muziekcollectie inzette en wij als ware Sioux door de zaal bewogen.

En na de dans en meerdere goede gesprekken over de opbouw en betekenis werd het tijd om hem/haar weer reconstrueren.

Het kon niet anders.

 

Mijn expositie in het Gezondheidscentrum Ommoord.

EXPOSITIE

 

Vanaf donderdag 5 september 2013 tot 5 januari 2014 exposeer ik met 24 schilderijen in het Gezondheidscentrum Ommoord aan de Briandplaats 15 in Rotterdam.

 

 

Mijn werk hangt in de gangen en de fitnessruimte van de afdeling Fysiotherapie ( begane grond ).

 

 

De expositie is te bezoeken tijdens de openingstijden:

maandag, dinsdag, vrijdag van 08.00 uur tot 17.30 uur

en op woensdag, donderdag van 08.00 tot 21.00 uur.

 

 

Sommige schilderijen bevinden zich in de behandelkamers.

Deze zijn niet vrij toegankelijk.

 

 

Het werk dat ik hier exposeer komt deels uit creatief-therapeutische workshops, deels zijn ze geïnspireerd door een vorm van dansexpressie zoals die ontwikkeld is door Gabrielle Roth: de 5 ritmes.

 

Ik werk voornamelijk met acrylverf, houtskool en gouache. Ook maak ik collages, waarbij bestaand werk getransformeerd wordt tot een nieuw beeld, met een nieuwe betekenis.

 

 

Welkom.

 

Voor informatie over verkoop en verhuur van schilderijen, workshops en coaching kunt u contact opnemen via de email hhvdveen@planet.nl of telefonisch 010-4.21.75.71.

 

Wilt u meer weten over mijn levens- en werkvisie, kijk dan op

www.deverwonderingvanhetbeeld.blogspot.com

U kunt u ook aanmelden voor de 4 maandelijkse nieuwsbrief.

 

Sjamanisme á la francaise.

De afgelopen dagen bezig geweest met een idee voor a.s. woensdag, de 5 ritmes - dansavond. De installatie of het altaar van de dans.

Ik wilde iets met natuurlijke materialen, iets ruimtelijks, iets sjamanistisch. En op de een of andere manier wilde ik iets met lichtheid en zwaarte.

Bij lichtheid kwam het beeld op van veren, maar ja, waar haalde ik zo snel veren vandaan ?

Nu daar werd voor gezorgd. Terugkomend van de bakker liep ik over een grasveld vol. Of er was hier een geweldig hanengevecht geweest of een echtelijk conflict was met donzen kussens beslecht.

Kortom: veren alom.
 De gêne voorbij begon ik te rapen en blij als een sjamanenkind liep ik naar huis, me voorbereidend op allerlei belangstellende vragen, die niet kwamen.

 

 

Vandaag, zaterdag kwam ik in de tuin van I. het benodigde houtwerk tegen, dat ik op een eerder moment - nog onbewust van dit alles - had afgezaagd.

Na een zorgvuldige selectie op basis van vorm en houvast kon ik het geheel gaan samenbinden en de veertjes voorzien van vissersgaren zodat ze a.h.w. draadloos door de lucht konden vliegen.

 

 

Ja, dat zag er gaaf uit, vooral als er zonlicht op viel.

De lichtheid was nu okee , nu de zwaarte nog. En daar ik recent in Frankrijk was geweest en aan het zwaarste daar ter plekke dacht, kwam ik uit bij: Jeu de Boules.

Die had ik "toevallig" nog in de auto liggen en het dient gezegd: het contrast was daar.

 

 

Sjamanisme en Jeu des Boules lijkt een onmogelijke combinatie. Maar niet bij mij.

Ik zie de dansavond met vertrouwen tegemoet.