Zaterdag 10 mei. Ik rijd in 45 minuten naar Renova, alwaar Tomtom mij vervolgens het weiland in stuurt. Gelukkig heb ik een telefoonnummer en krijg ik ter plekke een escorte naar de ingang die Tom niet kende.
Op het conferentieoord Renova ( vernieuwing ) in Bilthoven komen leden en leerlingen van het Lectorium Rosicrucianum regelmatig een weekend bij elkaar om inspiratie en kracht op te doen voor innerlijke vernieuwing. De bijeenkomsten in de grote tempel staan daarin centraal.
Er is plaats voor 700 bezoekers.
Het landgoed Renova heeft een omvang van zo’n 50 hectare en bestaat voor een belangrijk deel uit bos, akkers en tuinen. De omgeving en de sfeer nodigen uit om in rust, weg van het drukke maatschappelijke beweeg, te bezinnen op de gnostieke opdracht.
De basis voor het conferentieoord werd gelegd in het jaar 1935 door de architect H.Th Wijdeveld (1885-1987).
Vandaag is een - voorlopig - afsluitende dag van de cursus die ik de afgelopen maanden gevolgd heb.
Het weer werkt niet mee: regen, regen en regen. Gelukkig beschikt het centrum over een groot paraplu-aanbod.
We, onze groep, wordt allerhartelijkst ontvangen. We zijn hier met meer dan 100 cursisten uit het hele land. Ook ontmoet ik enkele bekenden uit Bergen op Zoom waar we les kregen in de "anatomie van het geluk". Na de koffie en thee is het tijd voor enkele inleiders en worden de deuren naar de "slaapzalen", bibliotheek en de stilteruimte geopend.
De inleidingen zijn stof om later in de groep nog eens door te nemen.
Daarna is er een uitgebreide warme vegetarische lunch uit eigen tuinen, waarbij de bananen en de bontgekleurde kroepoek gast aan tafel zijn.
Om de benen te strekken is er een keuzeprogramma buiten in het ruime landgoed. Ik kies voor een eigen excursie ( thee in de auto - miste iets te drinken bij het eten ) en passeer zo de kassen en velden waar veel biologisch gekweekt wordt.
De groenten kunnen na afloop bij de uitgang gekocht worden.
Het werd voor mij de grootste krop sla die ik ooit gezien had- en inmiddels geproefd.
Hij is echt anders.
Via de plattegrond kon ik ontdekken waar het voor de Rozenkruisers belangrijkste gebouw - de tempel - lag.
Eerst passerde ik een smeedwerk hek met symbolische gouden rozen.
Temidden van prachtig aangelegde gazons en bomen lag het gebouw dat wel iets had van een vliegende schotel. Heel veel glas en zo te zien van een wat oudere architektuur ( Mondriaan / Rietveld tijd ).
Na de theepauze werd het tijd om deze te bezoeken. In stilte. En onze plaatsen werden aangewezen. Dat had iets plechtigs en tegelijkertijd riep het associaties op met het bezoeken van een uitvaart / crematie.
Binnen was het echter heel licht, veel wit. In het
centrum op het plafond een giga - gebrandschilderde lamp met een violet centrum en daaronder een bron met 3 fonteintjes die uit de stenen roos ontsprongen.
Aan de muur rond het spreekgestoelte een gouden Hermesstaf links en een gouden Rozenkruis rechts.Witte rozen en een grote antieke vaas.
De Hermesstaf deed denken aan de esculaap van de arts en komt qua beeld sterk overeen met het Kundalinisymbool
.
En wat te zeggen van dit beeld. Een weergave van de engel Gabriël die een mens ondersteunt en helpt in zijn / haar ontwikkeling.
Universele symbolen van heling en spirituele ontwikkeling.
Daarna namen we voorlopig afscheid. Er is nog een vervolgtraject en de mogelijkheid om echt lid te worden. In alle vrijheid.
.jpg)
.jpg)
