Enige tijd geleden kregen we van de organisatie van North Sea Around Town de vraag of wij iets voelden voor een optreden in de Romeijnshof. Altijd leuk, na al dat oefenen en een volmondig Ja volgde. In het voorprogramma trad het duo DuoMi op dat met stem, cello en piano opera moeiteloos afwisselde met jazz. En dat temidden van onze spullen die we eerder die ochtend in goed overleg hadden samengesteld. En we speelden een paar nummertjes om onszelf en het geluid te testen.
Voor het echter zo ver was kregen we van de Romeijnshof een lunch aangeboden met kroketten, eieren, croissants en knapperige broodjes. Dat ging er bij deze rockgroep goed in.
Om 15.30 uur was het zover. Een meer dan goed gevulde zaal keek vol verwachting naar ons. Met een Have you ever seen the rain konden ze voorzichtg aan ons wennen. Bij Calefornia Dreaming echter verdween de schroom al snel en werd begonnen met meezingen.
Bij Hit The Road Jack was ik Jack die door de vrouwen rondom hem de deur uit werd gewerkt. Wat heerlijk om te doen, jammer dat het maar 3 minuten duurde. En de band moest door. We hadden een strikt schema met een grote straf op tijdsoverschrijding ( wat dat was weet ik nog steeds niet ). House of the Rising Sun werd een emotionele muzikale vertellng over een man en vrouw in nood. Verslaafd ook aan drank en het verstellen van spijkerbroeken. Het publiek leefde mee. Intens.
Daarna droegen we de Deputy van Bob Dylan naar de hemel, waarbij een beroep op mantelzorgers werd gedaan.
Boekten we zo snel mogelijk een ticket voor een airplane, omdat een geliefde van zich had laten horen. Waarna wij vervolgens zongen over het vergankelijke van een dergelijke liefde: Baby when you're gone. Proud Mary bracht nog een leuk bijkomstigheidje. Neen wij deden zoals gezegd geen Turner dansje.......Het publiek klapte voor het eerste deel, waarna zij overstormd werden door deel 2. Heel verrassend ook voor ons.
We naderden het einde en gingen een White Room binnen met donkere gordijnen en crouching tigers in donkere damesogen. Even verwarrend, maar gelukkig verliep de improvisatie optimaal. Daarna gingen de instrumentalisten los. Het was hen gegund.
Het was een gezellig publiek, gecontreerd en bereid tot meebeleven en zingen. Fijn ook om fans uit het zwembad, de sportschool, het wereldkoor en de gezondheidszorg te mogen ontvangen. Altijd leuk.
Wordt vervolgd met foto's en films.
Tot dan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten