Ik kwam dit boek tegen, luisterde een stukje, prettige voorleesstem, luisterde verder. Vroeg mij af of dit voor mij aansprekend zou zijn. Kreeg beelden van de amusante en confronterende TV serie Desparate Housewives. Luisterde weer verder en ik bemerkte nieuwsgierigheid ( en loyaliteit ). Ik ga zien hoever ik kom en ga.
Het betreft het verrassende, hartverwarmende verhaal van een huisvrouw die een boekenclub begint en per ongeluk een feministische revolutie ontketent in haar lokale suburb.
In ‘De boekenclub voor dwarse huisvrouwen’ neemt Marie Bostwick je mee op een hartverwarmende reis door de jaren ’60 vol humor en nostalgie. Vier ontevreden huisvrouwen zijn hun alledaagse leventjes in een Amerikaanse suburb spuugzat. Terwijl de wereld om hen heen razendsnel verandert, hebben de vrouwen het gevoel stil te staan. Wanneer wordt het tijd voor hun eigen dromen?
Om de sleur te doorbreken besluiten ze een boekenclub te beginnen. Al lezend en pratend leren de vier vrouwen hoe ze door de kracht van boeken én van vriendschap de koers van hun leven kunnen bepalen. Marie Bostwick weet als geen ander de tijdgeest op papier te vangen en dicht daarbij een speciale rol toe aan ‘The Feminine Mystique’ van Betty Friedan, het baanbrekende boek dat een generatie vrouwen wist te inspireren en aan te zetten tot actie.
Alma Mater.....Voedende Moeder.
De hoofdpersoon is Margareth Ryan, vrouw van een militair. Zij woont in een soort Vinexwijk, Concordia genaamd. Aanvankelijk gaat zij na de middelbare school studeren, heeft talenten en is gemotiveerd. Zij voelt zich thuis op de Columbus University. Na haar huwelijk belandt zij in de standaardrol van huisvrouw en is zij alleen nog bezig met haar kinderen, haar man en huis. Zij is geslaagd als ze dat goed regelt. Ze wil echter meer: ze wil schrijfster worden en tekent in voor een schrijfwedstrijd. Zij huurt ( met gewetensbezwaren over het huishoudgeld ) een wat minder gangbare typemachine, doet mee en wordt afgewezen. Gelukkig heeft zij er niemand over verteld. Zij denkt eraan de typemachine terug te geven, maar de winkelier doet haar een aanbieding. Ze noemt haar typemachine: Sylvia.
Zij ontmoet Charlotte, een nieuwe, wat excentrieke buurvrouw ( nertsjas overdag ), gaat met zelfgebakken koekjes kennis maken. Die koekjes kunnen naar de kinderen. Zij nodigt Charlotte uit op haar koffieclub, die zij ineens boekenclub noemt ( geneert zich ). Deze Charlotte adviseert het boek :The Feminine Mystique . Dat is pas echt interessant.
Bitsy, een vriendin, is 23, echtgenote van een paardenarts, die King heet. Ze heeft geen kinderen en wil graag wat werken en wordt stalknecht bij haar eigen man. Verbazing bij de buurvrouwen. Zij houdt echter van paarden ( deed dit werk ook voor haar vader ).
Andere leden van de club zijn Catherine Graham en Vivian Bouchetti ( haar enige echte vriendin ). Zij is nu 18 jaar getrouwd met Anthony. Ze is ook in het leger geweest, net als haar man, en heeft een directe manier van naar buiten komen.
Margaret twijfelde steeds over haar schrijfsels en kiest telkens voor een nieuwe invalshoek, hopend op grote publicitaire aandacht. Zij wil eerst resultaat, wat niet komt.
De zgn. koffieclub ( waarin ook Barth, Ellen en Irish ,houdt zich hoofdzakelijk bezig met roken ( Pall Mall ) zelfgebakken koekjes en taart, recepten, baby's, kinderen krijgen, zwangerschap, mannen tevreden houden, tennis, het huishouden, de jurkjes van Audrey Hepburn. Ook zijn er roddels, zoals dat Charlotte in een kliniek heeft gezeten en overdag de veelbesproken nertsjas draagt.
Tot Margareth het omvormt tot haar "boekenclub" en hen de Feminin Mystique adviseert.
Zij organiseert de eerste bijeenkomst, bakt taart, maakt hapjes. Zeer tot ongenoegen van haar man Walt, die warm eten wil. De taart half ruïneert en er bierdrinkend vandoor gaat naar zijn club ( 3 x per week ). Hij zegt dat hij recht heeft op verzorging ( boterham met kaas niet voldoende ). omdat hij echt werkt en geld thuis brengt.
Het verhaal wordt verteld door Mr. Strachan een advocaat die de laatste wil van de steenrijke James Macfadden moet uitvoeren. Jean Paget blijkt de enig overgebleven erfgenaam. Mr. Stratchan nodigt haar uit op zijn kantoor waar hij haar vertelt dat ze vanaf dat moment een rijke vrouw is. Zij krijgt de beschikking over een vast bedrag per jaar maar pas op haar 35e kan ze over het hele bedrag beschikken, tenzij er een dringende reden is om het restbedrag aan te spreken. Jean besluit naar een dorp in Malakka te gaan om daar een waterput te laten bouwen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft Jean namelijk een groep vrouwen en kinderen geleid dwars door Malakka heen. Geen enkel dorp of kamp wilde hen hebben en zo moesten ze blijven rondzwerven. Veel vrouwen en kinderen overleefden deze "mars door de hel" niet. Uiteindelijk kwamen ze in een dorp die hen wel op wilde nemen en zo hebben de resterende groep vrouwen en kinderen de oorlog kunnen overleven. Aan dit dorp wil Jean de waterput schenken. Tijdens haar bezoek aan dit dorp verneemt zij dat een Australische man die de vrouwen toentertijd geholpen heeft, nog in leven is. De vrouwen hadden namelijk gezien dat de man vreselijk gegeseld werd voor zijn hulp en wisten niet beter dan dat hij deze geseling niet overleeft had. Jean besluit hierop naar Australie af te reizen en op zoek te gaan naar de man, Joe Harman. Zal ze hem vinden?
Revolutionary Road speelt eind jaren vijftig, Amerika floreert. Frank en April Wheeler zijn een aantrekkelijk stel dat met hun twee kinderen in een welvarende buitenwijk woont. Maar gelukkig of zelfs maar tevreden zijn ze niet. Frank heeft een saaie kantoorbaan en April treurt om een mislukte carrière als actrice. Met ontzetting ziet de lezer toe hoe stille wanhoop en gefnuikte dromen de façade van een gelukkig gezin wegvreten. Een roman over de diepste onvolkomenheden van de mens.
Santiago is een oude man die in zijn eentje in een sloep vist aan de kust van Havana. Hij heeft nu al vierentachtig dagen niets kunnen vangen en wordt door de mensen bestempeld als 'salao', wat de ergste vorm van ongeluk is. Op de vijfentachtigste dag vaart Santiago wederom uit op zee en stuit op de grootste beproeving van zijn leven. Met een grote Marlijn.
Als de club bijeen is blijkt Pitsy het boek niet te hebben gelezen. Haar angst is dat ze haat voor haar man kan voelen. Anderen relativeren dat. Zij was goed op de opleiding tot dierenarts, maar geen van de docenten wilde een aanbeveling voor haar schrijven omdat ze zou trouwen en niet werken. Algehele verontwaardiging. Ze was getrouwd met King, een dierenarts, die dat ook niet belangrijk vond.
King maakt ontbijt voor Pitsy, maar die lust geen gebakken eieren in spekvet. Discussie over vegetarisch. De kinderen en katten eten het op. Het nieuwe boek is Harland.
In Herland gaan drie mannelijke ontdekkingsreizigers op reis naar een land waar enkel vrouwen leven. Anders dan hun verwachtingen over vrouwen (ze zullen wel veel ruzie maken, jaloers zijn en ver achterlopen op ‘onze wereld’) blijkt Herland een heuse utopie te zijn. Het is een land zonder armoede en ziekte. Er is geen ongelijkheid. Geen discriminatie. Geen oorlog en geen geweld. Er wordt geen vlees gegeten, want iedereen is vegetarisch. En: alle kledingstukken hebben zakken! Een feministische kijk op de wereld, voor het eerst gepubliceerd in 1915.
Pitsy voelt zich slecht over haar openbaringen van gisteren. Ze is het liefst in de stallen, haar thuis. Mevr. Graham heeft het paard Delilah die pijn heeft: Laminitis.
Hoefbevangenheid of laminitis is een ernstige aandoening bij het paard. Deze aan- doening kan in lichte vorm tot prestatieverlies leiden en in een ernstigere vorm ver- oorzaakt het veel pijn. In sommige gevallen is de aandoening zo ernstig, dat er geen behandeling meer mogelijk is.
King wil het dier laten inslapen, maar Pitsy heeft haar vader paarden met succes zien behandelen. King ridiculiseert het en haar ( "een stallenmeisje " ). Graham stemt tot. King woest weg.
Margareth, uit bed met een kater van gisteren vind een enveloppe met 25 dollar. Haar column in "Good Housekeeping ". Ze staat er ook in met foto's, zodat de lezeressen haar leren kennen.
Margareth heeft moeite met haar columns schrijven. De 3 kinderen vragen veel aandacht. Ook wil zij meer dan huisvrouwverhalen, maar dat wordt verhinderd op straffe van ontslag. Wel publiuceert zij nu wekelijks en spaart voor meubels en lost haar boekenrekening af. Wel is ze de leuterverhalen zat. Ze krijgt ook complimenten. Het blad adverteert met suikervrije gelei. Het wil de vrouw in de bestaande positie houden.
- Vruchtbaarheid en Liefde: Sinds de oudheid staat de oester symbool voor liefde, passie en vruchtbaarheid. De mythe vertelt dat Aphrodite, de Griekse godin van de liefde, werd geboren uit de zeeschuim en opkwam uit een oesterschelp.
- Erotiek en Vrouwelijkheid: De oester wordt vaak geassocieerd met vrouwelijke seksualiteit en genitaliën, wat terugkomt in de reputatie van de oester als afrodisiacum.
- Verborgen Schoonheid en Kwetsbaarheid: De harde, ruwe buitenkant van de oester beschermt het zachte, waardevolle vlees binnenin. Dit metafoor suggereert dat ware schoonheid of de 'parel' (innerlijke waarde) pas ontdekt wordt als men de moeite neemt om de schelp te openen.
- De "Parel": De parel in de oester staat symbool voor puurheid, mysterie en kostbaarheid. In sommige contexten wordt de vrouw gezien als de oester die deze kostbare innerlijke parel herbergt.
- Kunsthistorische Context: In de 17e-eeuwse schilderkunst, zoals in het werk van Jan Steen ("Het oestereetstertje"), wordt de oester gebruikt als een erotisch symbool. Het eten van oesters werd geassocieerd met losbandigheid en liefdesavonturen.
- Moderne Herinterpretatie: Hedendaagse kunstenaars interpreteren de oester vaak opnieuw, waarbij de schelp niet langer slechts een object van mannelijke begeerte is, maar een symbool voor vrouwelijke autonomie en kracht.
Walt erkent dat hij jaloers is op Margareth, omdat zij iets doet wat zij leuk vindt. Hij is accountent, erg saai. brengt wel geld op. Hij zegt niet op zijn vader te willen lijken. Zijn gedrag en drankgebruiki. Zelf wil hij ook minderen. Margareth koos hem vanwege zijn liefde voor boeken.
Mevr. Graham brengt vriendin Alice mee. Die is docent aan de opleiding voor diergeneeskunde. Zij complimenteer haar voor haar behandeling van de laminitis.


























Geen opmerkingen:
Een reactie posten